
- Ο Χάρης με το τηλεσκόπιό του στραμένο στους “Απέναντι”
Η εφημερίδα “Το Ποντίκι” ξεκινάει εκτενές αφιέρωμα στο σύγχρονο Ελληνικό Κινηματογράφο δίνοντας δώρο ένα DVD κάθε εβδομάδα (η εφημερίδα εκδίδεται κάθε Πέμπτη).
Ο νέος Ελληνικός Κινηματογράφος είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση: εκεί που νομίζεις ότι δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα και κάνει κύκλους γύρω από τον εαυτό του, βλέπεις μια ταινία σαν το “Ρεπό” ή τους “Απέναντι” και συνειδητοποιείς ότι μπορεί να είναι εξαιρετικά ουσιαστικός και επιπλέον να σε αγγίξει πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε ξένη ταινία. Ξεκινώντας από την εκπληκτική “Ευδοκία” (ΔΕΝ δίνεται από την εφημερίδα) την πρώτη ουσιαστικά ταινία του, ο Νέος Ελληνικός Κινηματογράφος έσπασε τις συμβατικές φόρμες του παλιού και δοκίμασε νέους δρόμους επικοινωνίας (μερικές φορές πετυχημένα, μερικές όχι).
Το αφιέρωμα της εφημερίδας “Το Ποντίκι” προσφέρει μια αντιπροσωπευτική γκάμα αυτού που λέμε Νέος Ελληνικός Κινηματογράφος ξεκινώντας από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 (“Οι Τεμπέληδες της έφορης Κοιλάδας”) και φτάνοντας μέχρι “Το Σπιρτόκουτο” του Οικονομίδη (2003), δίνοντας συνολικά 9 ταινίες. Αν και χωράει πολύ κουβέντα στο κατά πόσο οι 9 αυτές ταινίες είναι οι σημαντικότερες του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, είναι σίγουρα από τις πιο αντιπροσωπευτικές και ενδιαφέρουσες και έτσι συστήνονται ανεπιφύλακτα. Προσθέστε επίσης το πόσο δύσκολο είναι να τις πετύχετε σε προβολή στην τηλεόραση και καταλαβαίνετε γιατί πρέπει να προσέξετε αυτή την προσφορά.
Οι ταινίες που έχουν ξεκινήσει να δίνονται από την εφημερίδα (κάθε Πέμπτη) είναι οι ακόλουθες:
Η τιμή της αγάπης (1984) της Τώνιας Μαρκετάκη
Η σπουδαία αυτή μεταφορά της νουβέλας του Κώστα Θεοτόκη «Τιμή και χρήμα» ακολουθεί πιστά την αφηγηματική γραμμή της ιστορίας του που διαδραματίζεται στην Κέρκυρα των αρχών του 20ού αιώνα και περιγράφει τη δύσκολη μοίρα μιας γυναίκας που ατυχεί στον επικείμενο γάμο της, αλλά βρίσκει το κουράγιο να υψώσει δυναμικά το ηθικό της ανάστημα σε μια κοινωνία αυστηρή και καταπιεστική. Το αφήγημα του Θεοτόκη πάει πέρα από την απλή ηθογραφία και το εξαιρετικό φιλμ που η Μαρκετάκη δημιουργεί από αυτό, ακόμη κι αν επενδύει στους χαρακτήρες την καταγραφή των ηθών και την εντυπωσιακή αναπαράσταση της εποχής, κατορθώνει να γίνει κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον από το πορτρέτο μιας ηρωίδας ή μιας εποχής. Η «Τιμή της αγάπης» γίνεται μια ξεχωριστή διαδρομή στη γεωγραφία της ανθρώπινης καρδιάς, μέσα από μια ταινία που παραμένει πιστή στο αρχικό της υλικό, κοιτάζοντάς το την ίδια στιγμή με μια ματιά καινούργια και ανανεωτική
Οι απέναντι (1981) του Γιώργου Πανουσόπουλου
Σαν ένα φανελάκι που κολλά πάνω στη σάρκα ένα ζεστό καλοκαιρινό βράδυ, αυτή η ταινία μοιάζει συνυφασμένη με την αναγνωρίσιμη, κοινή αθηναϊκή εμπειρία και φυσικά αδιαχώριστη από την ερωτική επιθυμία που αποτελεί τον οδηγό και τον καταλύτη της ιστορίας της. Ένας νεαρός κοιτάζει από το διαμέρισμά του τις απέναντι πολυκατοικίες μέχρι που τη ματιά του παγιδεύει μια γυναίκα. Μένουν κοντά αλλά δεν γνωρίζονται, μέχρι τη στιγμή που θα αποφασίσουν να σπάσουν το φράγμα των βλεμμάτων και να δοκιμάσουν να διασχίσουν την απόσταση με όχημα έναν κάθε άλλο παρά συμβατικό έρωτα. Ο Γιώργος Πανουσόπουλος θα χαρτογραφήσει την πόλη που αλλάζει και τις σχέσεις των ανθρώπων που ακολουθούν τους ρυθμούς της με τρόπο απόλυτα κινηματογραφικό και θα ορίσει τον ρομαντισμό των πολυκατοικιών, των λεωφόρων, αλλά και μιας γενιάς ανθρώπων μέσα από μια ταινία που χτυπά θαρρείς στον ίδιο ρυθμό με την καρδιά μας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ…