
Ανταπόκριση από το Παρίσι
Ο Belbo βρίσκεται στο Παρίσι και παρακολουθεί μια μοναδική έκθεση με θησαυρούς του Αγίου Όρους, που έχει δημιουργήσει τεράστιο ενδιαφέρον στη Γαλλική πρωτεύουσα: “Le Mont Athos et l’ Empire Byzantin”.
Στο “μικρό παλάτι” του Παρισιού το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση είναι η ουρά του κοινού που περιμένει να μπει στην έκθεση. Η δύση φαίνεται ότι ανακαλύπτει τη Βυζαντινή τέχνη και το Βυζαντινό πολιτισμό και μετά το Λονδίνο και τη μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στο Βυζάντιο, το Παρίσι ανοίγεται στη μαγεία της Βυζαντινής τέχνης.
Μισοφωτισμένες αίθουσες, πολύς κόσμος και ανάμεσά τους μερικά μόνο από τα αριστουργήματα του Αγίου Όρους. Από μικρά αντικείμενα (συνόψεις) αριστουργηματικά ζωγραφισμένα στο χέρι, άμφια απίστευτης τέχνης, ένα ολόκληρο τέμπλο και μεγάλες εικόνες μοναδικής τέχνης ο θεατής μένει πραγματικά με ανοιχτό το στόμα μπροστά στο επίπεδο του πολιτισμού που έχει επιτευχθεί εδώ και μερικές εκατοντάδες χρόνια σε ένα μικρό “πόδι” της Χαλκιδικής. Η τέχνη του Αγίου Όρους είναι πολύπλοκη, εντυπωσιακή, αλλά πάνω απ΄ όλα συναρπαστική, γεμάτη πάθος και συναίσθημα, μια κατάκτηση πραγματικά του παγκόσμιου πολιτισμού.
Ακούγοντας τα γεμάτα θαυμασμό επιφωνήματα των Γάλλων θεατών (και ήταν αρκετά), έφυγα έχοντας αναρωτηθεί ποια θα ήταν η μοίρα μιας τέτοιας έκθεσης στο χώρα μας. Το μετα-Οθωμανικό Ελλαδικό κράτος έχει δείξει την ανικανότητά του να κατανοήσει τη σημασία αυτής της Κιβωτού που λέγεται Άγιο Όρος, ενός πραγματικού θησαυρού που έχει στα χέρια του (πρόσφατα κάποιοι γραφικοί μάλιστα κάνανε και… πορεία στην περιοχή). Η διοργάνωση της έκθεσης δεν είναι ενδεικτική των διαθέσεών που έχει η Ελληνική πολιτεία απέναντι στο Άγιο Όρος και μάλλον εμπίπτει στις εξαιρέσεις. Με αυτά τα δεδομένα, νομίζω ότι η ξεκάθαρη επιλογή της Αθωνικής κοινότητας είναι να ανοιχθεί προς την Ευρώπη περισσότερο, αφήνοντας πίσω της το τριτοκοσμικό Ελληνικό κράτος, έστω και αν σημαίνει ότι κάποιοι από εμάς θα πρέπει να ταξιδέψουν μέχρι το Παρίσι για να δουν τους θησαυρούς του…








