Καπέλα Σιξτίνα (Capella Sistina)

Μετά από ένα τέτοιο έργο, τι;

 Ένα καινούργιο λεύκωμα προσπαθεί να αποτυπώσει σε χαρτί και να ερμηνεύσει, το μεγαλύτερο αριστούργημα της δυτικής τέχνης. 

“Αν δεν έχει δει κάποιος την Καπέλα Σιξτίνα δε μπορεί να συλλάβει τι είναι ικανός να κάνει ένας άνθρωπος” λέγεται ότι έχει πει ο Γκαίτε και θα συμφωνήσω απόλυτα. Το μικρό παρεκκλήσι του Βατικανού αποτελεί το αποκορύφωμα της δυτικής τέχνης, ένα εντυπωσιακό, πολύπλοκο, συγκλονιστικό έργο που δεν μπορεί ν’ αφήσει κανένα θεατή ασυγκίνητο. Μέσα στην πεπερασμένη επιφάνεια της οροφής του παρεκκλησιού ο Μιχαήλ Άγγελος κατάφερε να αφηγηθεί συναρπαστικές ιστορίες από τη Βίβλο, δημιουργώντας αξέχαστες μορφές. Και όλα αυτά βέβαια με την τεχνική του fresco (πρην στεγνώσει ο σοφάς) που δεν αφήνει κανένα περιθώριο για σφάλματα. Λίγα παγκόσμια έργα μπορούν να συγκριθούν σε μέγεθος, έμπνευση και καθαρή τεχνική με αυτό (μου έρχονται στο μυαλό οι τοιχογραφίες και τα ψηφιδωτά της Αγίας Σοφίας – η Ανατολική άποψη για το ίδιο θέμα).

Αν έχετε τα χρήματα και τη διάθεση να μπείτε βαθιά αξίζει να δείτε το “Καπέλα Σιξτίνα. Νέα ερμηνευτική προσέγγιση μετά την αποκατάσταση των τοιχογραφιών”, του Henrich W. Pfeiffer που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καπόν και για το οποίο διαβάζω διθυραμβικές κριτικές.

Capella Sistina

Ο Ελύτης μιλά για τον πόλεμο του ’40

Ο Οδυσσέας Ελύτης φωτογραφημένος από τον Ανδρέα Εμπειρίκο

Ο μεγάλος ποιητής μας μιλάει για το έπος του ’40: “Κι αν έζησα το θαύμα, σώθηκα από θαύμα”

Από μια συνέντευξη του Οδυσέα Ελύτη στο φοιτητικό περιοδικό “Πανσπουδαστική” με τίτλο “Έζησα το θαύμα της Αλβανίας” το 1965.

— Προσωπικά εσείς, σαν έφεδρος ανθυπολοχαγός, τι κάνατε στον αγώνα; τον ρωτούν.

Τι να έκανα εγώ, ένα χαλασμένο παιδί της Αθήνας. Με κόπο ανυπολόγιστο, κατάφερα να είμαι απλώς συνεπής προς την αποστολή μου. Αλλά είδα στο πρόσωπο των στρατιωτών μου τη λάμψη που είναι ικανός ο Ελληνισμός ν’ αναδύσει όταν πιστεύει στο δίκιο του. Και γνώρισα από πολύ κοντά την αψηφισιά του θανάτου, την ακατάβλητη θέληση της ζωής που έγινε τελικά και δική μου.
Στο μέτωπο, αρρώστησα από βαρύτατο τύφο. Τα νερά που πίναμε, όπου βρίσκαμε, ανάμεσα στα πτώματα των μουλαριών, ήτανε μολυσμένα. Χωρίς να γνωρίζω τι έχω, χρειάστηκε να κάνω τρία μερόνυχτα με τα πόδια κα με ζώο σε βατόδρομο και να διακομισθώ στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων.

Η δύναμη της τέχνης σε DVD από την Καθημερινή της Κυριακής

Μια εξαιρετική σειρά DVD από την Καθημερινή αυτής της Κυριακής, εξερευνά 8 μεγάλους καλλιτέχνες και τα αντίστοιχα έργα τους που άλλαξαν τον κόσμο.

Δηλώνω οπαδός του Simon Schama: ο καθηγητής και παρουσιαστής του BBC έχει έναν εντελώς δικό του ιδιαίτερο αλλά άκρως ενδιαφέροντα τρόπο να μιλάει για την τέχνη ή την ιστορία (ήταν ο παρουσιαστής της σειράς “History of Britain” που έχουμε δει καμιά 20ρια φορές από το κανάλι της Βουλής). Χάρηκα πολύ λοιπόν όταν είδα ότι παρουσιάζει τη σειρά “Η δύναμη της Τέχνης”, μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση σε κομβικά έργα του παγκόσμιου πολιτισμού. Κι αυτό γιατί ενώ έχουμε δει και διαβάσει άπειρες πολύ-τομες “ιστορίες της τέχνης” που αναλύουν τη μακριά ιστορία της, πρώτη φορά βλέπουμε μια σειρά που εστιάζει σε πολύ συγκεκριμένα έργα αναλύοντάς τα σε βάθος και αναδεικνύοντας το πως διαμόρφωσαν την τέχνη όπως την ξέρουμε σήμερα. Η επιλογή είναι ενδεικτική: Καραβάτζιο, Μπερνίνι, Ρέμπραντ, Ντέιβιντ, Τέρνερ, Βαν Γκογκ, Πικάσο, Ρόθκο.

The Power of Art – BBC DVD

Yet another great BBC Series for the art lover – don’t miss it!

Γιάννης Πετρίδης: ένας υπέροχος άνθρωπος

Για το πόσο θαυμάζω το Γιάννη Πετρίδη νομίζω ότι έχω ξαναμιλήσει. Μεγάλωσα με τις εκπομπές του και ίσως να πω ότι έμαθα περισσότερα από αυτόν παρά από οποιονδήποτε άλλο για τη μουσική και τον Κινηματογράφο. Ο Πετρίδης αφοσιώθηκε με πάθος στα πράγματα που του αρέσουν, δε συμβιβάστηκε και έγινε ο καλύτερος στο είδος του, ένας άνθρωπος της μουσικής από τους καλύτερους στον κόσμο – σπάνιο πράγμα για τη χώρα μας.

Ο Κόπολα στην Αθήνα

Ο Κόπολα στα γυρίσματα του "Νονού"

Μαθαίνω ότι ο Κόπολα στα τέλη του μήνα στην Αθήνα. Προσκεκλημένος στο “Πανόραμα Κινηματογράφου” θα παρουσιάσει τη νέα του ταινία “Tetro” ενώ θα δώσει και διάλεξη στο ίδρυμα “Μιχάλης Κακογιάννης”. Ο Κόπολα είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο του παγκόσμιου Κινηματογράφου και από μόνος του νομίζω μπορεί να φωτίσει το Πανόραμα. Από εκεί και πέρα χαίρομαι όταν έρχονται τόσο σημαντικοί άνθρωποι στη χώρα μας: μας βγάζει από τον Ελληνικό μικρόκοσμο και μας φέρνει σε επαφή με τα πραγματικά μεγέθη. Συνιδειτοποιούμε για παράδειγμα ότι κινηματογράφος δε γίνεται με αρπαχτές και προχειροδουλειές (η πλειοψηφία της σύγχρονης Ελληνικής παραγωγής δυστυχώς).

The cover of the Year

Το Logicomix κάνει το γύρο του κόσμου

Διαβάζω ότι η φωτογραφία του Απόστολου Δοξιάδη από το γραφείο του στην Αθήνα κάνει το γύρο του κόσμου. Όπως αναφέρει η Καθημερινή:

“Η φωτογραφία του Απόστολου Δοξιάδη από το γραφείο του στην Αθήνα κάνει τον γύρο του κόσμου… Τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία μιλούν για τον Ελληνα συγγραφέα που έγραψε ένα «γραφικό μυθιστόρημα» για την ιστορία των μαθηματικών, το Logicomix, μαζί με τον Χρίστο Παπαδημητρίου. «Ακόμη κι αν τα μαθηματικά θεωρήματα δεν αποτελούν υλικό για βιβλία κόμικς, ένα πρωτοπόρο ελληνικό μυθιστόρημα για τα μαθηματικά στην Ευρώπη στις αρχές του 20ού αιώνα, γνωρίζει απρόσμενη επιτυχία, στις πρώτες θέσεις των μπεστ σέλερ του ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου Amazon.”

Logicomix

Το ξεκίνημα του Μιχαήλ Άγγελου (Michelangelo)

Δεν ξέρω πως ήταν τα δικά σας πρώτα παιδικά σκίτσα, αλλά τα δικά μου ουδεμά σχέση είχαν με τον παραπάνω ανηρτημένο πίνακα. Κι όμως ο Μιχαήλ Άγγελος ζωγράφισε το παραπάνω έργο (“Το μαρτύριο του Αγίου Αντωνίου” σε ηλικία 12 μόλις ετών. Όταν οι φίλοι του παιδεύονταν να σχεδιάσουν ένα υποτυπώδες τοπίο, ο μικρός Μιχαήλ Άγγελος παρουσίαζε με περισσό ρεαλισμό τον Άγιο να χτυπιέται βάναυσα από τα δαιμόνια. Εμφανές πράγμα το ταλέντο, ιδιαίτερα όταν ξεχειλίζει, αναρωτιέμαι πως το αντιμετώπισαν οι γονείς του…

Young Michelangelo

Ίρβινγκ Πέν (Irving Penn)

Πολλοί λένε ότι ο Ίρβινγκ Πέν που μόλις μας άφησε, ήταν από τους σημαντικότερους φωτογράφους του 20ου αιώνα. Εγώ θα έλεγα ότι ήταν μπροστά από την εποχή του. Η φωτογραφία του άγγιξε πολλά διαφορετικά είδη: από τη μόδα μέχρι την εθνογραφία και το γυμνό. Σε αντίθεση με τον Bresson δεν τον ενδιέφερε να πιάσει τη στιγμή, αλλά μάλλον να τη δημιουργήσει, μιας και όλες σχεδόν οι φωτογραφίες του είναι υπό ελεγχόμενες συνθήκες. Η τέχνη του παραμένει επίκαιρη απλά γιατί είναι αληθινή. Δείτε μια εξαιρετική συλλογή από φωτογραφίες του:

Irving Penn photographs

Irving Penn