Μηνιαία Αρχεία:Νοεμβρίου 2009

Νέος Τέρρυ Γκίλιαμ (Terry Gilliam)

Ένας από τους καλύτερους κινηματογραφιστές της εποχής μας, επιστρέφει με καινούργια ταινία (μόλις βγήκε στους κινηματογράφους). “Ο Φανταστικός κόσμος του Δρ. Παρνάσους” είναι στο πνεύμα των ταινιών του Γκίλιαμ (Brazil, The Fisher King, Twelve Monkeys): οπτικά εντυπωσιακές, γεμάτες φαντασία και κέφι, απλά μια υπέροχη ταινία.

Η ταινία έχει ένα εξαιρετικό καστ με Heath Ledger (η τελευταία του ταινία) τον οποίο αντικαθιστούν οι Johnny Depp & Jude Law, ενώ επίσης παίζουν Colin Farrell, Christopher Plummer & Tom Waits.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

New Terry Gilliam

READ THE ARTICLE…

Οι 100 μεγαλύτεροι συγγραφείς όλων των εποχών

Ο μεγαλύτερος συγγραφέας όλων των εποχών;

 Πάντα μ’ αρέσανε οι λίστες αυτού του τύπου: ίσως γιατί μας βάζουν να σκεφτούμε, να ψάξουμε και να διαβάσουμε περισσότερο. Η λίστα του “this recording” είναι άκρως υποκειμενική, προβάλοντας δυσανάλογα Αγγλόφωνους συγγραφείς, με σημαντικές ελλείψεις και μια υπερεκτιμημένη πρώτη θέση (ο Φώκνερ;;;). Παρόλα αυτά περιέχει ενδιαφέρουσες αναφορές και υπέροχες φωτογραφίες των ανθρώπων που γεμίζουν το μυαλό μας. Ανάμεσά τους 3 Έλληνες: Όμηρος, Σοφοκλής, Ευριπίδης. Η λίστα έχει ως εξής:

100. Joseph Conrad

99. Honoré de Balzac

98. Czeslaw Milosz

97. George Bernard Shaw

96. Wallace Stevens

95. Rumi

94. W.G. Sebald

93. Robert Hayden

92. Henry Miller

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

The 100 greatest writers of all time

READ THE ARTICLE…

The 100 most important books of all times

READ THE ARTICLE…

Γκίλμπερτ & Τζώρτζ: Όχι, δεν πρόκειται για τέχνη (Gilbert & George)

Όπου ο Belbo διαβάζει με απορία τα εγχώρια μέσα να αναπαράγουν και να προβάλουν τα πιο βαρετά
“φαινόμενα” του ξένου καλλιτεχνικού στερεόματος και αναρωτιέται γιατί να είμαστε τόσο “επαρχία” άραγε.

Όχι όλα τα πράγματα δεν είναι τέχνη όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο: δε θα υπάρξει ποτέ δεύτερος Πραξιτέλης, Μιχαήλ Άγγελος, Πικάσσο, δε θα γίνει ποτέ μια δεύτερη Καπέλα σιστίνα ή Γκουέρνικα και όχι το να βγάζει κάποιος χαριτωμένος φωτογραφίες του εαυτού του, να τις επεξεργάζεται στον υπολογιστή και να τις πουλάει για χρυσάφι δεν είναι τέχνη.

Διαβάζω με περίεργεια τον τελευταίο καιρό τα εκτενή άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά για την έκθεση Gilbert & George: αφιερώματα, συνεντεύξεις, παρουσιάσεις της εκδήλωσης στο Μουσείο Μπενάκη, νομίζει κανείς ότι κάτι συναρπαστικό γίνεται στην πόλη μας, μέχρι που… αντιλαμβάνεται περί τίνος πρόκειται. Ένα από τα πιο βαρετά φαινόμενα της τέχνης οι επονομαζόμενοι Gilbert & George ήρθαν και στην Ελλάδα και τα εγχώρια μέσα έτρεξαν να παρουσιάσουν το “μεγάλο” γεγονός. Περί τίνος πρόκειται στην πραγματικότητα; ένα ζευγάρι κοστουμαρισμένων Βρετανών που εδώ και 30 χρόνια βγάζουν περίπου τις ίδιες φωτογραφίες του εαυτού τους, τις επεξεργάζονται και τις πουλάνε σε “συλλέκτες” και μουσεία μοντέρνας τέχνης με μεγάλο αποθεματικό.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

Gilbert & George: No, this is not art

READ THE ARTICLE…

New Woody Allen

“Whatever works”. OK, probably not his best movie, but then again it’s Woody Allen: great humour & insights about how life really is, in his hero words:

“whatever love you can get and give, whatever happiness you can provide, every temporary measure of grace, whatever works!”

READ ALSO:
“Woody Allen quotes about Sex”
“Even more Woody Allen quotes”
“Tails of Manhattan: a new humorous text by Woody Allen”

 

Even more Woody Allen quotes


Following the “Woody Allen quotes about Sex” I’m following-up with a 2nd set of quotes, depicting his unique ability to look into the essense of things via humor…

I took a speed reading course and read ‘War and Peace’ in twenty minutes. It involves Russia.

In California, they don’t throw their garbage away – they make it into TV shows.

I don’t think my parents liked me. They put a live teddy bear in my crib.

I was thrown out of college for cheating on the metaphysics exam: I looked into the soul of another boy.

If you want to make God laugh, tell him about your plans.

READ THE REST OF THE ARTICLE…

Μας λείπει το βινύλιο

Marlène Dietrich. 1956 à l'hotel de Paris.

Marlene Deitrich

Όχι δεν το έχω συνηθίσει και μου λείπουν τα μεγάλα εξώφυλα, ο υπέροχος ήχος, ακόμη και οι γρατζουνιές.

Η μουσική είναι αυτό που έχει σημασία, αλλά η αίσθηση του πικάπ με τη βελόνα να γρατζουνάει την επιφάνεια του δίσκου δεν συγκρίνεται με τίποτα τελικά. Δεν είναι άλλωστε τυχαίες οι επανεκδόσεις αλλά και οι πρώτες κυκλοφορίες σε αυτό το format τόσα χρόνια μετά την (θεωρητική) εξαφάνισή του. Τα βινύλια λοιπόν ομορφαίνουν τη ζωή μας, μάζεψα λοιπόν μερικές υπέροχες φωτογραφίες εκείνης της εποχής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

We miss the vinyl

READ THE ARTICLE…

Τιμ Μπάρτον (Tim Burton)

Burton

όχι δεν είναι πρώιμος Μιρό!

και όσο και να το ψάξετε μάλλον θα δυσκολευτείτε να βρείτε το δημιουργό. Δεν είναι όμως άλλος από τον Τιμ Μπάρτον, μα ναι το σκηνοθέτη, μιας και όταν κάποιος έχει ταλέντο φαίνεται ότι ξεχειλίζει σε ότι και να κάνει!

Δηλώνω φανατικός θαυμαστής των ταινιών του: είναι από τους σκηνοθέτες του Χόλυγουντ που κάνουν τη διαφορά, ένας πραγματικός οραματιστής που έχει διαμορφώσει ένα εντελώς προσωπικό στυλ γραφής πέρα από οτιδήποτε γνώριμο. Από την εποχή του “Σκαθαροζούμη” ακόμη (“Beetle Juice” η πρώτη του πρακτικά ταινία), ο Μπάρτον άρχησε να υφαίνει ένα φανταστικό-αισθαντικό σύμπαν το οποίο απλωνόταν μέχρι του σημείου σήμερα (15 ταινίες μετά), να μιλάμε σχεδόν για σχολή στον Κινηματογράφο. Τι να πρωτοθυμιθούμε: “Edward Scissorhands“, “Planet of the Apes“; δεν έχει γυρίσει ούτε μία βαρετή ταινία.

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον λοιπόν η έκθεση που του αφιερώνεται στο MoMA (Μουσείο μοντέρνας τέχνης της Νέας Υόρκης).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

Tim Burton

READ THE ARTICLE…

Όσκαρ 2010

Ο Αμερικανικός κινηματογράφος έχει σταματήσει να με συγκινεί εδώ και πολύ καιρό: με εξαίρεση μερικούς εμπνευσμένους πραγματικά σκηνοθέτες (είπε κανείς το όνομα Κοέν), στην πλειοψηφία του αναμασά παλιότερες ιστορίες, με ξεκάθαρα χειρότερο δυναμικό (ηθοποιούς, σκηνοθέτες, κτλ). Είναι λοιπόν περίεργο γιατί συνεχίζει να με συναρπάζει η ιστορία με τα oscars: το χρυσό αγαλματάκι ασκεί μια περίεργη γοητεία πάνω μου, ίσως για την ιστορία του, ίσως για τη φαντασμαγορική τελετή του, σε κάθε περίπτωση αποτελεί ένα κινηματογραφικό γεγονός που παρακολουθώ με μανία: από την ανακοίνωση της τελετής, μέχρι την λαμπερή εκείνη ημέρα.

Η φετεινή τελετή λοιπόν μόλις ανακοινώθηκε: θα την παρουσιάσουν ο Steve Martin και ο Alec Baldwin και θα γίνει στις 7 Μαρτίου 2010. Ακούγονται σαν ένα ενδιαφέρον δίδυμο που μπορούν να συνδιαστούν ωραία μαζί στη σκηνή. Οι υποψηφιότητες αναμένεται να ανακοινωθούν στις 2 Φεβρουαρίου. Μια πρώτη ανακοίνωση λέει ότι ο αριθμός των ταινιών υποψηφίων για όσκαρ καλύτερης ταινίας διπλασιάζεται από 5 σε 10 για να προστεθούν πιο εμπορικές ταινίες που ενδιαφέρουν ένα ευρύτερο κοινό.

Read more on BBC.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Οι υποψηφιότητες για τα φετινά Όσκαρ