
Όπου ο Belbo διαβάζει με απορία τα εγχώρια μέσα να αναπαράγουν και να προβάλουν τα πιο βαρετά
“φαινόμενα” του ξένου καλλιτεχνικού στερεόματος και αναρωτιέται γιατί να είμαστε τόσο “επαρχία” άραγε.
Όχι όλα τα πράγματα δεν είναι τέχνη όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο: δε θα υπάρξει ποτέ δεύτερος Πραξιτέλης, Μιχαήλ Άγγελος, Πικάσσο, δε θα γίνει ποτέ μια δεύτερη Καπέλα σιστίνα ή Γκουέρνικα και όχι το να βγάζει κάποιος χαριτωμένος φωτογραφίες του εαυτού του, να τις επεξεργάζεται στον υπολογιστή και να τις πουλάει για χρυσάφι δεν είναι τέχνη.
Διαβάζω με περίεργεια τον τελευταίο καιρό τα εκτενή άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά για την έκθεση Gilbert & George: αφιερώματα, συνεντεύξεις, παρουσιάσεις της εκδήλωσης στο Μουσείο Μπενάκη, νομίζει κανείς ότι κάτι συναρπαστικό γίνεται στην πόλη μας, μέχρι που… αντιλαμβάνεται περί τίνος πρόκειται. Ένα από τα πιο βαρετά φαινόμενα της τέχνης οι επονομαζόμενοι Gilbert & George ήρθαν και στην Ελλάδα και τα εγχώρια μέσα έτρεξαν να παρουσιάσουν το “μεγάλο” γεγονός. Περί τίνος πρόκειται στην πραγματικότητα; ένα ζευγάρι κοστουμαρισμένων Βρετανών που εδώ και 30 χρόνια βγάζουν περίπου τις ίδιες φωτογραφίες του εαυτού τους, τις επεξεργάζονται και τις πουλάνε σε “συλλέκτες” και μουσεία μοντέρνας τέχνης με μεγάλο αποθεματικό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ…