Κάπως έτσι γυρίστηκε ο Ταξιτζής η σημαντικότερη ίσως ταινία του σύγχρονου Αμερικάνικου κινηματογράφου

Οδηγώντας στη βροχή

Την εποχή που γυριζόταν ο «Ταξιτζής», έβρεχε διαρκώς στη Νέα Υόρκη. Οι απογευματινές καταιγίδες ήταν συχνές και διέκοπταν για μεγάλα διαστήματα τα γυρίσματα. Είχαν γίνει πονοκέφαλος για τον Σκορσέζε. Ο «Ταξιτζής» ήταν η πρώτη ταινία του για λογαριασμό μεγάλου στούντιο (Κολούμπια), όμως ο προϋπολογισμός της ήταν μικρός κι έπρεπε να τηρηθεί αυστηρά το χρονοδιάγραμμα.

Ο καιρός τούς πήγαινε στραβά, ταίριαζε όμως με την ιστορία που είχε γράψει ο Πολ Σρέιντερ. Ο Τράβις Μπικλ οδηγούσε το ταξί του στη 2η και την 3η λεωφόρο, έβλεπε τη βροχή που παρέσερνε τα πεσμένα φύλλα στους υπονόμους κι ευχόταν κατά βάθος ένα κατακλυσμό που θα καθάριζε την πόλη από τα ανθρώπινα σκουπίδια της.

«Με κατηγόρησαν για τους “Κακόφημους δρόμους”, που είχαν γυριστεί και στο Λος Αντζελες, ότι έδειχνα μόνο τα σκουπίδια στους δρόμους. Εκεί έπρεπε να βάζουμε εμείς τα σκουπίδια στα πεζοδρόμια για να ταιριάξουν στην εικόνα της Νέας Υόρκης. Στον “Ταξιτζή”, το φυσικό σκηνικό ήταν πνιγμένο στη βρωμιά λόγω μιας απεργίας των οδοκαθαριστών. Για να αποφύγω τις ίδιες κατηγορίες, έπρεπε να ελέγξω κάπως την κατάσταση κι έτσι έβαζα το συνεργείο να μαζεύει τα σκουπίδια», λέει ο Σκορσέζε και συμπληρώνει για τον τρόπο που είχε επιλέξει να σκηνοθετήσει τον Ρόμπερτ ντε Νίρο: «Είχα μια βασική αρχή για το καδράρισμα του Τράβις που προσπάθησα να την κρατήσω σε όλη την ταινία. Ηθελα τον φακό εστιασμένο σε αυτόν όταν οι άλλοι τού μιλούσαν. Ο Μπομπ είχε ένα συγκεκριμένο βλέμμα στα μάτια του που απέκλινε από το κανονικό, χωρίς να είναι τρελό».

Περισσότερα στο χθεσινό αφιέρωμα της Καθημερινής ΕΔΩ.