Μικρή αναφορά στο Μιχάλη Κακογιάννη

Από το Δικαιόπολι

Ελάχιστοι είναι οι Έλληνες σκηνοθέτες, οι οποίοι κατάφεραν να ξεπεράσουν τα στενά όρια της χώρας και να κερδίσουν με το έργο τους την διεθνή καταξίωση. Κορυφαίος, μακράν όλων των υπολοίπων, είναι αναμφίβολα ο Μιχάλης Κακογιάννης. Είχε την ευκαιρία την δεκαετία του ’40 να σπουδάσει υποκριτική τέχνη στο Λονδίνο και αυτή ακριβώς η θεατρική του παιδεία ήταν και το μεγάλο του πλεονέκτημα, όταν ξεκίνησε την κινηματογραφική του προσπάθεια. Ήξερε να επιλέξει και να κατευθύνει τους ηθοποιούς. Συν τοις άλλοις είχε την ευχέρεια να αφηγηθεί μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος και να την μετουσιώσει σε ταινία, η οποία συνδύαζε ποιότητα και εμπορικότητα. Αλλά το βασικότερο ίσως όλων είναι η απόσταση από την ελληνική πραγματικότητα καθώς είχε την δυνατότητα, χωρίς τις τραυματικές εμπειρίες της εμφύλιας διαμάχης, με το βλέμμα ενός αντικειμενικού παρατηρητή να εξετάζει και να αναλύει την νεοελληνική κοινωνία.

Κυκλοφόρησε η εφημερίδα του Φεστιβάλ Αθηνών

με ενδιαφέρον αφιέρωμα στο Ριχάρδο τον 3ο και τους συντελεστές του (Μέντες, Σπέϊσυ, κτλ). Θα τη βρείτε στα ταμεία του Φεστιβάλ και στο παρακάτω σύνδεσμό ηλεκτρονικά:
http://issuu.com/greekfestival/docs/ef-27

Θα μπορούσε να λείπει το αφιέρωμα στους Bon Jovi που χαρακτηρίζονται “η συναυλία της χρονιάς”, ας μείνει το Φεστιβάλ Αθηνών στα πράγματα που ξέρει…

Κριτική: Μήδεια του Ευρυπίδη στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία Αντύπα (Μουτούση, Λούλης)

Από το Δικαιόπολι

Η «Μήδεια» είναι μία αρχετυπική μορφή στο έργο του Ευριπίδη. Είναι ένας χαρακτήρας πολυσύνθετος και πολύμορφος που δεν υπόκειται σε κοινά μέτρα και δημιουργεί τεράστια ερωτήματα και απορίες. Είναι άραγε μία θεά από τα βάθη της Ασίας, η οποία εξέπεσε σε μακρινή γη; ή μία ξένη σε μία άγνωστη χώρα; ή απλώς μία προδομένη γυναίκα, που καταδυναστεύεται από το ερωτικό της πάθος; μήπως τελικά πρόκειται μόνο για μία μάγισσα με υπερφυσικές ικανότητες; Και γιατί είναι η μοναδική ηρωίδα, η οποία τελικώς δεν τιμωρείται αλλά αντιθέτως αποχωρεί με το άρμα του προγόνου της θεού Ήλιου για την Αθήνα; Και πως αποχωρεί; Συντετριμμένη από το αποτρόπαιο έγκλημα, το οποίο διέπραξε μέσα στο άλογο πάθος της ή θριαμβεύτρια καθώς εξόντωσε όλους όσους την πρόδωσαν και την πλήγωσαν;

Μάνος Χατζιδάκις – Μελίνα Μερκούρη

Η τελευταία τους συνάντηση, γεμάτη από τη φιλία που χαρακτήρισε την Ελληνική τέχνη των τελευταίων 50 χρόνων και έχει φύγει ανεπιστρεπτί, μελαγχολία…

Περισσότερος Ριχάρδος ο 3ος από το Φεστιβάλ Αθηνών

Διαβάστε κριτική για την παράσταση ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ

Μετά από την “εξαφάνιση” κυριολεκτικά των εισιτηρίων για τις 2 παραστάσεις του Ριχάρδου του 3ου στο Φεστιβάλ Αθηνών με τον Κέβιν Σπέϊσυ, σε μερικές μόνο ώρες, προστέθηκε μία ακόμη παράσταση: Κυριακή 31 Ιουλίου. Η προπώληση θα γίνει την ερχόμενη Τρίτη 12 Ιουλίου.

Εν αναμονή λοιπόν της παράστασης βρήκα μια ενδιαφέρουσα κριτική γι’ αυτήν από το ραδιόφωνο του BBC. Η συζήτηση είναι με τον κριτικό του Guardian που μεταξύ άλλων πλέκει το εγκώμιο της ερμηνείας του Spacey, βρίσκοντας πάντως και κάποια ελαττώματα στη σκηνοθεσία του Mentes. Ακούστε τη ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ.

Επίσης μπορείτε να διαβάσετε την κριτική του Guardian ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ. Γενικά οι κριτικές είναι εξαιρετικές ειδικά για τις ερμηνείες, με κάποια σχόλια για τις ατυχείς αναφορές σε κάποιους σύγχρονους δικτάτορες.

Σίγουρα μια πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση,

Belbo

Εξαντηλήθηκαν τα εισητήρια για το Ριχάρδο τον Γ’

Προστέθηκε 3η παράσταση, διαβάστε περισσότερα ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ

Όλα αυτά μέσα σε μερικές ώρες, και πολλοί είμαστε που δεν προλάβαμε να δούμε πιθανά την καλύτερη παράσταση του Καλοκαιριού. Κρίμα!

Η “Συνοικία το όνειρο” σήμερα

Ενδιαφέρον! Με αφετηρία την επανέκδοση της κλασσικής ταινίας του Αλέξου Αλεξανδράκη έγινε μια επίσκεψη στα ίδια ακριβώς μέρη που γυρίστηκε η ταινία, χμμμ.

Η σειρά Ντοστογιέφσκι από τις εκδόσεις Γκοβόστη

Τώρα που μπήκε για καλά το καλοκαίρι και έχετε το χρόνο έλεγα να σας προτείνω επιστροφή στην κλασσική λογοτεχνία. Και τι καλύτερο βέβαια από το μεγάλο κλασσικό, το Ντοστογιέφσκι.