στην Εθνική Πινακοθήκη. Μικρή έκθεση, λίγες αίθουσα μερικά πολύ αντιπροσωπευτικά έργα.
Μου άρεσαν τα αφαιρετικά του σαν το παραπάνω. Εξαιρετικά λιτά σε σχήματα και χρώματα, μερικές φορές εμβληματικά (ψάξτε για παράδειγμα το "Καν καν" και θα με θυμηθείτε). Ενδεικτικά όμως ενός ταλέντου που διαμόρφωσε τη Νεοελληνική μας τέχνη όσο λίγοι.
Αξίζει μια βόλτα όσο διαρκεί ακόμη.
Belbo
Πρέπει να δηλώσω την αδυναμία μου και για τους δύο. Τη Μίρεν την παρακολουθώ πολύ καιρό (και αρκετά πριν γίνει ευρέως γνωστή) και νομίζω ότι είναι από τις καλύτερες της γενιάς της. Για τον Καντίνσκυ τα έχουμε ξαναπεί.
Η Έλεν Μίρεν βρέθηκε στο MOMA στη Νέα Υόρκη τον περασμένο μήνα και είχε την ευκαιρία να δει το αφιέρωμα του μουσείου στο μεγάλο καλλιτέχνη και να σχολιάσει. Το βιντεάκι είναι μικρό και αξίζει να το δείτε:
Ελπίζω να μην είναι αλήθεια ότι αποφασίστηκε να μην αναρτηθεί αντίγραφο του γνωστού πίνακα του Ντελακρουά σε μουσείο της Χίου, απλά και μόνο για να μην ενοχληθούν οι γείτονες. Λογοκρισία σε ένα τόσο κλασσικό έργο είναι το λιγότερο αστεία…
Belbo
Δυστυχώς επιλέγουμε να γεμίζουμε τους τοίχους μας με τσιτάτα διάφορα και γηπεδικού-τύπου συνθήματα. Στη Λισσαβόνα, όμως το βλέπουν λίγο διαφορετικά: δείτε μια υπέροχη σειρά από φωτογραφίες στο άρθρο του Guadrian ΕΔΩ και θυμηθείτε ότι η τέχνη πρέπει πρωτίστως να ομορφαίνει την καθημερινή ζωή μας…
Belbo
Robert Capa: "Slightly out of focus" (θα το βρείτε στο Amazon ΕΔΩ)
(δεν νομίζω ότι υπάρχει Ελληνική μετάφραση, ο τίτλος σημαίνει "ελαφρώς κουνημένες")
Ήθελα εδώ και καιρό να σας γράψω γι’ αυτό το βιβλιαράκι αλλά δεν έβρισκα το χρόνο. Αν σας ενδιαφέρει ο 2ος παγκόσμιο πόλεμος, η φωτογραφία ή απλά θέλετε να διαβάσετε μια συναρπαστική βιογραφία το βιβλιαράκι αυτό δε θα σας αφήσει παραπονεμένους…
Συναρπαστική φιγούρα της σύγχρονης Ελληνικής αρχιτεκτονικής ο Πικιώνης, κατάφερε να συνδυάσει την Ελληνική παράδοση με τις σύγχρονες τάσεις με μοναδικό τρόπο. Δεν το διαπραγματεύτηκε και δεν συμβιβάστηκε (εν ολίγοις τρανό παράδειγμα προς μίμηση). Την τέχνη του θα τη δείτε στην έκθεση του μουσείου Μπενάκη που τελειώνει αυτό το Σαββατοκύριακο… τρέξτε!
απίστευτη και πάλι σε διαφήμιση γνωστού κρασιού με φυσσαλίδες. Τη φωτογράφιση την έχει κάνει ο Άγγλος Tim Walker.
και δεν μπορεί να μπαίνει στα τελάρα που θέλουμε. Επίσης δεν μπορεί να είναι πανάκεια για οποιονδήποτε ατάλαντο ή αθλητικοι-δεολογικό χουλιγκάνο να βρωμίζει τους τοίχους μας. Το παρακάτω φιλμάκι φαίνεται σα μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση στο θέμα:
Δουλεύοντας τα πρωταρχικά στάδια μιας ταινίας 
παρατηρώ ότι τα εργαστήρια κλείνουν, το στοκ μειώνεται και το ψηφιακό φαίνεται να καταπίνει τα πάντα. Κι όμως το φωτοευαίσθητο υλικό πάνω στο οποίο έχουν αποτυπωθεί χιλιάδες χιλιομέτρων ονείρων μας (ταινίες ή φωτογραφίες), συνεχίζει να παρέχει εξαιρετικής ποιότητας και αισθητικής απεικόνιση της πραγματικότητας. Μήπως λοιπόν το φιλμ είναι απλά ένα διαφορετικό μέσο το οποίο ο καλλιτεχνικός κόσμος έχει ανάγκη; Διαβάστε περισσότερα εδώ και μην το απορρίψετε σαν ιδέα,
Belbo
Η σημερινή εικόνα που κοσμεί το γνωστό search site ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Αν δεν το αναγνωρίσατε είναι αναφορά στον Μπρανκούζι, γλύπτη πρωτοπόρο της αφηρημένης γλυπτικής, ωραία έκπληξη!
αλλά επίσης και πρωτίστως ένας ιδιοφυής ζωγράφος. Μια έκθεση στη Ρώμη εστιάζει ακριβώς σε αυτό: πως πέταγε πέτρες σε παράθυρα, έδερνε ή πέταγε πιάτα στα γκαρσόνια, θύμιζε Ροκ σταρ διαβάζω. Είμαι σίγουρος ότι η έκθεση θα κερδίσει δημοσιότητα και επισκεψιμότητα αν και δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι θα προσθέσει κάτι (τα ξέραμε όλα αυτά και έχει αναλυθεί εδώ και καιρό η επίδραση στην τέχνη του). Κι η τέχνη έχει ανάγκη την Εσπρέσο της τελικά…
Αν θέλετε να διαβάσετε περισσότερα για την έκθεση δείτε εδώ: http://bbc.in/gdgxfm
Ένας από τους ιδρυτές του κυβισμού, μαζί με τον Πικάσσο, μια από τις μεγάλες μορφές της ζωγραφικής του 20ου αιώνα (δείτε το υπέροχο γυμνό παραπάνω), διαβάστε περισσότερα εδώ.
από τη φωτογράφηση της Scarlett Johansson για τη D&G. Για όσους (πραγματικά περίεργους σαν κι εμένα) αναρωτιούνται, ο φωτογράφος είναι ο Mondino.
Εντάξει, ίσως και να είναι ο μεγαλύτερος μοντέρνος ζωγράφος για μερικούς, ένας πραγματικός καλλιτέχνης πιστός στην τέχνη του όσο λίγοι, τραγικός όσο κάθε μεγάλος καλλιτέχνης. Δεν μπορούσα να καταλάβω τη σημασία του μέχρι που είδα από κοντά τα έργα του στο μουσείο Van Gogh του Amsterdam και από τότε δε λέω να τα βγάλω απ’ το μυαλό μου. Διαβάστε περισσότερα για τη ζωή του στη wikipedia.
|
