Ενδιαφέρουσες αναγνώσεις για τις ταραχές

gol

"Golconde", Rene Magritte

Χύθηκε πολύ μελάνι για τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, ακολουθούν μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες και κάποιες πέρα από την «περπατημένη» αναγνώσεις…

Ο αναλυτής Πάσχος Μανδραβέλης ανέλυσε την ιστορία της αντίστασης κατά της αρχής ξεκινώντας από το Σοφοκλή και φτάνοντας στον Ντέϊβιντ Θορό και το Γκάντι: «Kανείς στη Μασαχουσέτη των αρχών του 19ου αιώνα δεν θα πίστευε ότι ο ερημίτης της Κομητείας Κονκόρντ, ονόματι Χένρι Ντέιβιντ Θορό, θα γινόταν κάποτε επαναστάτης. Οπως και κανείς, πριν από τον Μαχάτμα Γκάντι, δεν έδωσε σημασία σε ένα μακροσκελές άρθρο με τον τίτλο «Αντίσταση στην πολιτική του κράτους» («Resistance to Civil Government») που δημοσιεύτηκε το 1849 στην εντελώς άγνωστη επιθεώρηση «Εsthetic Papers».» Πάσχος Μανδραβέλης: Η πολιτική της ανυπακοής

Ο δημοσιογράφος Τάσσος Τέλλογλου ακτινογράφησε τα παιδιά πίσω από τα επεισόδια και τη σύνδεση με τις μειονότητες: «Μετά δύο μέρες τον είδα και πάλι στην ΑΣΟΕΕ. Γύρω του υπήρχε μια παρέα συνομηλίκων του που συνεννοούνταν στα αλβανικά, παιδιά μεταναστών δεύτερης γενιάς από την Αχαρνών και τα Σεπόλια. Ξαναρώτησα τον Γιάννη Ξ., 17 ετών, που οι γονείς του ήρθαν πριν από 17 χρόνια από τους Αγιους Σαράντα, γιατί πετάει πέτρες στα ΜΑΤ: «Μας γ… τη ζωή μέχρι να μας δώσουν χαρτιά. Τώρα τους γ… εμείς», απάντησε.» Τάσσος Τέλλογλου: Οι «φυλές» των νέων διαδηλωτών

Ο αρθρογράφος (& blogger) Νίκος Ξυδάκης συνδέει τα γεγονότα με την απαξίωση των θεσμών και αντιδιαστέλει με το κλίμα του 2004: «Η εξέγερση δεν προέρχεται μόνο από σπασμό του θυμικού. Προέρχεται και από έλλογη δυσαρέσκεια, από αγανάκτηση για την ανάπηρη δημοκρατία. Ο κόσμος έχει χάσει την πίστη του στις εξαγγελίες εκσυγχρονισμού και μεταρρυθμίσεων, όπως τα ακούει από τη δεκαετία ‘90. Βλέπει τους θεσμούς διάτρητους και αναξιόπιστους, βλέπει το πολιτικό σύστημα να μη διαφυλάσσει το κύρος των θεσμών αλλά απλώς να φροντίζει για την αυτοαναπαραγωγή του και τον πλουτισμό μου, άνομο και άνηθικο. Το σύστημα γλιστράει: από δημοκρατία, μαζική και τυπική έστω, προς ένα υβριδικό καθεστώς με φεουδαρχικά χαρακτηριστικά, με ξεδιάντροπο νεποτισμό, με αναξιοκρατία, δομημένο γύρω από συμφέροντα, προπαγανδιστικά τρικ, χειραγωγούμενα μήντια, φαμίλιες και clan.» Νίκος Ξυδάκης: Μπύρες και μολότοφ

Ο καθηγητής φιλοσοφίας Χρήστος Γιανναράς στην συνέντευξή του στο ΣΚΑΙ μίλησε για την κρίση του πολιτικού συστήματος, τις ευθύνες των κομμάτων, αλλά ιδιαίτερα για τη χειραγώγηση των μαζών που ακολούθησε: «Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου είναι ολοφάνερο ότι υπάρχει τεράστιο χάσμα ανάμεσα στην κοινωνία και το κράτος. Υπάρχει όμως και ένα τεράστιο κενό ανάμεσα στο κράτος και στην πολιτική…» Χρήστος Γιανναράς συνέντευξη στο ΣΚΑΙ

Ο συγγραφέας Περικλής Κοροβέσης μιλάει για την ανυπαρξία πολιτικής από την κυβέρνηση: «Η έκταση των καταστροφών ισούται με την έκταση του κοινωνικού αποκλεισμού. Η κυβέρνηση δείχνει να μην έχει καταλάβει τίποτα από όλα αυτά. Τα καταστήματα θα αποκατασταθούν, τα σχολειά θα ξαναλειτουργήσουν και θα μείνει μόνο το πένθος για τον Αλέξη που μπορεί να γίνει ένα καινούργιο σύμβολο της νεολαίας. Οι αιτίες που δημιούργησαν αυτήν την κατάσταση θα παραμένουν ανέπαφες, αν δεν υπάρξει μια άλλη πολιτική. Και στον επόμενο φόνο και στις μελλοντικές καταστροφές θα ξέρουμε καθαρά και τον αόρατο υποκινητή. Θα είναι η ίδια κυβερνητική πολιτική.» Περικλής Κοροβέσης: Η τυφλή πολιτική

Ο πάντα ενδιαφέρον «αιρετικός» της αριστεράς Γιώργος Καραμπελιάς βλέπει επιδράσεις τις Δύσης στις ταραχές και προμηνύει συντηριτική στροφή της κοινωνίας (από το web site του Άρδην): » Το φαινόμενο αυτό δεν είναι ελληνικό. Κατά τη γνώμη μου η Δύση έχει εξαντλήσει τις δυνατότητες να παράγει επαναστατικά κινήματα. Αυτά βρίσκονται εκτός Δύσεως, στη Λατινική Αμερική, την Παλαιστίνη…Και στην Ελλάδα που είναι παράσιτο της Δύσης εμφανίζονται στον κύβο τα φαινόμενα. Όποιος δεν παράγει αξίες δεν έχει και κινήματα που παράγουν αξίες.» Γ. Καραμπελιάς: Βίαιη στροφή προς τα δεξιά

Ο Δημήτρης Μαρωνίτης βλέπει σχέση παρακράτους και εξαρχίων και μιλάει για την οργή και τα όριά της: «Αφήνοντας στην άκρη τις θρησκευτικές και τελετουργικές σημασίες και χρήσεις της οργής στην ελληνική αρχαιότητα, θυμίζω ότι η «κοσμική» της σημασία, από τότε έως σήμερα, δηλώνει έκρηξη ασυγκράτητου θυμού, που εκφράζεται τόσο με φωνητική όσο και με σωματική βιαιότητα. Με τους όρους αυτούς είναι ακατανόητη, αν όχι υποκριτική, η αποδοχή της οργής ως πολιτικής ευαισθησίας και αντίδρασης στα εξοργιστικά γεγονότα των τελευταίων ημερών, χωρίς όμως τα βιαιότερα συμπτώματα της, τα οποία αδιακρίτως και ασυζητητί καταγγέλλονται.» Δημήτρης Μαρωνίτης: Κράτος – Παρακράος – Οργή

Ο Μίκης Θεοδωράκης μίλησε στους νέους για τον αποπροσανατολισμό του κόσμου και τη στοχοποίηση της αστυνομίας: «Αντισταθείτε στα εύκολα που τόσο ύπουλα βάζουν μπροστά σας προσπαθώντας να σας ξεγελάσουν ότι είναι δήθεν δικές σας επιλογές. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και προχωρήστε μπροστά.» Μίκης Θεοδωράκης για τις ταραχές

Ο αρθρογράφος Παντελής Μπουκάλας υπερασπίστηκε τους μαθητές: «Η βούληση των μαθητών γίνεται ρητή στο βλέμμα τους, όταν σκοτεινιάζει από τη θλίψη και την οργή για τον συμμαθητή που θερίστηκε επειδή «ήταν θέλημα Θεού» όπως προβοκάρει ο ταπεινός συνήγορος του εκτελεστή, κι όταν φέγγει με μια λάμψη ικανή να κάψει όλες τις «αξίες» που τους διδάξαμε, και συνεχίζουμε να τους διδάσκουμε, από την τηλεόραση, τη Βουλή, τα Βατοπέδια, το Χρηματιστήριο, χαράσσοντας βίαια πάνω στην έφηβη ψυχή τους δόγματα του τύπου «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό.» Παντελής Μπουκάλας: Άλλη μια «γενιά της ήττας»;

Ο Γιάννης Μαρίνος μιλάει για μια νεολαία που έχει χάσει το δρόμο της: «Είτε με σχέδιο είτε κατά την ανεξέλεγκτη πορεία των πραγμάτων τα σχολεία έγιναν το θερμοκήπιο της αναξιοκρατίας για τους διδάσκοντες στα δημόσια σχολεία, φιμώνονται και κατατρομοκρατούνται φιλότιμοι και άξιοι εκπαιδευτικοί, κυριάρχησε η ατιμωρησία κάθε παραβατικότητας των μαθητών με τη στήριξη πολλών παραπλανημένων ή αδιάφορων γονιών τους και των κομματικών συνδικαλιστών. Με την αναίσχυντη ανοχή των πολιτικών οι κομματικοί εγκάθετοι στη δημόσια εκπαίδευση αλωνίζουν ασύδοτα και κατακτούν τις αγνές, ανώριμες και ευάλωτες ψυχές των μαθητών χαϊδεύοντας τα πιο ταπεινά ένστικτά τους.» Γιάννης Μαρίνος: Παραπλανημένη Νεολαία

Ο φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος συνέδεσε την καταστροφή με τον πολωτικό ψυχισμό της Ορθοδοξίας: «Από τις στάχτες της Αθήνας και των άλλων πόλεων της χώρας γεννιέται ένα ερώτημα: Πώς τόσος μηδενισμός σήμερα στην «ευρωπαϊκή» Ελλάδα; Θα ήταν εύκολη η απάντησι, εάν η ιστορία ακολουθούσε προκαθωρισμένα σχήματα· δεν ακολουθεί και γι’ αυτό τα γεγονότα αποκτούν διαστάσεις όχι τόσο αφ’ εαυτών, όσο από συνδυασμούς απείρων μικρών λόγων, που συγκυριακά τους προσδίδουν μοναδικότητα. Ολα παίζονται στην δυνατότητα ενεργοποιήσεως υφισταμένων κοινωνικοπολιτισμικών πλαισίων με τρόπο απροσδόκητο, στον τύπο αληθείας που αναδεικνύομε, ώστε να ξεγυμνώσουμε την κρατούσα «αλήθεια» και «λογική». Εξ ου και ενώ τα γεγονότα επιστρέφουν, η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται.» Στέλιος Ράμφος: Το μηδέν σαν μακρόβιος επιθανάτιος ρόγχος

Ο ανταποκριτής του BBC Malcolm Brabant περιγράφει πως μας βλέπουν οι ξένοι, ένα Έθνος με την επανάσταση βαθιά χαραγμένη στα γονίδιά του: «When Greeks say no, they mean it in spades. Rebellion is deeply embedded in the Greek psyche. The students and school children who are now laying siege to police stations and trying to bring down the government are undergoing a rite of passage. They may be the iPod generation, but they are the inheritors of a tradition that goes back centuries, when nuns would rather hurl themselves to death from mountain convents than submit to the ravages of Greece’s Turkish Ottoman invaders.» Malcolm Brabant: Rebellion deeply embedded in Greece

ΧΙΟΥΜΟΡ

Επίσης να μην ξεχάσουμε το χιούμορ, μιας και φαίνεται ότι ακόμη και στις δυσκολότερες περιόδους έχουμε τη δυνατότητα να το διατηρούμε:

Μετά τα γεγονότα είναι έτοιμες οι νέες προειδοποιητικές πινακίδες.

Καταγραφή (πραγματική φωτογραφία!) της γκαρνταρόμπας φτωχού αντιεξουσιαστή εν-δράση.

Το περιοδικό «Women Only» έκανε αφιέρωμα με συμβουλές ομορφιάς στο «Στυλ της διαδήλωσης». Ακολούθησε εκτενέστερο αφιέρωμα από το Κόκκινο Μπαλόνι.

Παράλληλα άνοιξαν και τα πρώτα καταστήματα με τα απαραίτητα αξεσουάρ του «αντιεξουσιαστή».

Τέλος η κυβέρνηση φαίνεται να εξετάζει την εισαγωγή του θεσμού του «Αναρχικού της γειτονιάς».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

58 Καλλιτέχνες ενάντια στη βία

Ο Χρήστος Γιανναράς για τις ταραχές

Ο Μίκης Θεοδωράκης για τις ταραχές

Δοξιάδης, Θεοδωρακόπουλος & Μάρκαρης για τις ταραχές

Η ζωή συνεχίζει να ειν’ ωραία!

Advertisements

5 responses to “Ενδιαφέρουσες αναγνώσεις για τις ταραχές

  1. @Belbo
    Αγαπητέ χαίρε
    Ενδιαφέρουσα παράθεση αναλύσεων και απαντήσεων, στα ερωτηματικά… για τα γεγονότα …. που αποκάλυψαν το γκρι του ουρανού μας ….. .
    Ο Μαγκρίτ (συγχαρητήρια για την επιλογή ) κτυπά κέντρο !
    Θα εκθειάσω όμως και το κείμενο του Π. Μανδραβέλη διότι καλογραμμένο , πιστικό και ελκυστικό …. έχει δε θεμελίωση και ανάπτυξη , σαφήνεια και στόχευση .

    Τι λέτε …. είναι η ιδέα του Τζον Ρολς μέτρο …. ατομικής ωριμότητας και κοινωνικής υπευθυνότητας του ελεύθερου Ανθρώπου ;
    « Όταν κάποιοι πολίτες νιώθουν ότι ο νόμος προσβάλλει τα δικαιώματά τους, οφείλουν να τον παραβούν τηρώντας όμως τρεις προϋποθέσεις: 1) η παραβίαση του νόμου να μην εμπεριέχει βία 2) να γίνεται δημόσια (δηλαδή και χωρίς κουκούλες) 3) οι παραβάτες να πληρώνουν το τίμημα της παράβασης.»

    Καλό και στοχαστικό βράδυ .

  2. Ελένη,
    Το ήξερα ότι θα σας άρεσε ο Μαγκρίτ 🙂
    Συμφωνώ το κείμενο του κου Μανδραβέλη είναι εξαιρετικό: η ιδέα του Τζον Ρολς προσπαθεί να βάλει ένα πλαίσιο σε κάτι που είναι πολύ δύσκολο. Επίσης υπάρχουν περιπτώσεις που κατά τη γνώμη μου η βία δικαιολογείται (περιπτώσεις καταπίεσης όπως η κατοχή της Ελλάδας από τους Τούρκους ή η καταπίεση στη Γαλλία πριν τη Γαλλική επανάσταση), κάθε τι κρίνεται τελικά στο πλαίσιό του.

    Νομίζω ο προβληματισμός που πρέπει να έχουμε είναι αυτό που βγάζει ο αρθρογράφος στο τέλος του άρθρου του: δηλαδή κατά πόσο αυτό που ζήσαμε είναι «πολιτική ανυπακοή» ή απλά «πολιτικό μπάχαλο», φιλικά,

  3. Αγαπητέ Belbo
    Στο ερώτημα σου ….νομίζω υπάρχουν πολλές απαντήσεις …καθώς είχαμε διαφορετικές συμπεριφορές από ξεκομμένες μεταξύ τους πολιτικές ομάδες …αυτό που φάνηκε να υπερισχύει ήταν η εικόνα που επέλεξε η TV.

    Θα λείψω τις μέρες αυτές …
    έχεις τις ευχές μου για Kαλές Γιορτές… αγάπης! και εσωτερικής τουλάχιστον ειρήνης .

  4. Ελένη,
    Χρόνια Πολλά! (μέρα που είναι σήμερα)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s