Τα 100 σημαντικότερα λογοτεχνικά έργα όλων των εποχών (βιβλία)

b2

100 βιβλία που διαμόρφωσαν τον κόσμο και τη σκέψη του, όπως την ξέρουμε σήμερα. Ξεκινώντας από την αρχαιότητα και φτάνοντας μέχρι τις ημέρες μας, σελίδες γεμάτες φαντασία, γοητεία, μαγεία… Ο κατάλογος διαμορφώθηκε από το Norwegian Book Clubs.

Μεταξύ άλλων προσέξτε τις 4 Ελληνικές συμμετοχές (με μπλε), η Αρχαία Ελληνική σκέψη συνεχίζει να κυριαρχεί, αναμενόμενο, αλλά και μία επιλογή έκπληξη από τη νέα Ελληνική γραμματεία (δεν θα ήταν η δική μου). Από εκεί και πέρα ο συγγραφέας με τα περισσότερα βιβλία στη λίστα είναι ο Dostoyevsky με 4 βιβλία, πως να μην είναι άλλωστε, αυτός ο γίγαντας της σκέψης. Σα σημαντικότερο βιβλίο όλων των εποχών ψηφίστηκε ο Δον Κιχώτης του Θερβάντες. Ξεκινήστε λοιπόν να διαβάζετε!

Chinua Achebe, Nigeria, (b. 1930), Things Fall Apart
Hans Christian Andersen, Denmark, (1805-1875), Fairy Tales and Stories
Jane Austen, England, (1775-1817), Pride and Prejudice
Honore de Balzac, France, (1799-1850), Old Goriot
Samuel Beckett, Ireland, (1906-1989), Trilogy: Molloy, Malone Dies, The Unnamable
Giovanni Boccaccio, Italy, (1313-1375), Decameron
Jorge Luis Borges, Argentina, (1899-1986), Collected Fictions
Emily Bronte, England, (1818-1848), Wuthering Heights
Albert Camus, France, (1913-1960), The Stranger
Paul Celan, Romania/France, (1920-1970), Poems.
Louis-Ferdinand Celine, France, (1894-1961), Journey to the End of the Night
Miguel de Cervantes Saavedra, Spain, (1547-1616), Don Quixote
Geoffrey Chaucer, England, (1340-1400), Canterbury Tales
Anton P Chekhov, Russia, (1860-1904), Selected Stories
Joseph Conrad, England,(1857-1924), Nostromo
Dante Alighieri, Italy, (1265-1321), The Divine Comedy
Charles Dickens, England, (1812-1870), Great Expectations
Denis Diderot, France, (1713-1784), Jacques the Fatalist and His Master
Alfred Doblin, Germany, (1878-1957), Berlin Alexanderplatz
Fyodor M Dostoyevsky, Russia, (1821-1881), Crime and Punishment; The Idiot; The Possessed; The Brothers Karamazov
George Eliot, England, (1819-1880), Middlemarch
Ralph Ellison, United States, (1914-1994), Invisible Man
Euripides, Greece, (c 480-406 BC), Medea

William Faulkner, United States, (1897-1962), Absalom, Absalom; The Sound and the Fury
Gustave Flaubert, France, (1821-1880), Madame Bovary; A Sentimental Education
Federico Garcia Lorca, Spain, (1898-1936), Gypsy Ballads
Gabriel Garcia Marquez. Colombia, (b. 1928), One Hundred Years of Solitude; Love in the Time of Cholera
Gilgamesh, Mesopotamia (c 1800 BC).
Johann Wolfgang von Goethe, Germany, (1749-1832), Faust
Nikolai Gogol, Russia, (1809-1852), Dead Souls
Gunter Grass, Germany, (b.1927), The Tin Drum
Joao Guimaraes Rosa, Brazil, (1880-1967), The Devil to Pay in the Backlands
Knut Hamsun, Norway, (1859-1952), Hunger.
Ernest Hemingway, United States, (1899-1961), The Old Man and the Sea
Homer, Greece, (c 700 BC), The Iliad and The Odyssey
Henrik Ibsen, Norway (1828-1906), A Doll’s House
The Book of Job, Israel. (600-400 BC).
James Joyce, Ireland, (1882-1941), Ulysses
Franz Kafka, Bohemia, (1883-1924), The Complete Stories; The Trial; The Castle Bohemia
Kalidasa, India, (c. 400), The Recognition of Sakuntala
Yasunari Kawabata, Japan, (1899-1972), The Sound of the Mountain
Nikos Kazantzakis, Greece, (1883-1957), Zorba the Greek
DH Lawrence, England, (1885-1930), Sons and Lovers
Halldor K Laxness, Iceland, (1902-1998), Independent People
Giacomo Leopardi, Italy, (1798-1837), Complete Poems
Doris Lessing, England, (b.1919), The Golden Notebook
Astrid Lindgren, Sweden, (1907-2002), Pippi Longstocking
Lu Xun, China, (1881-1936), Diary of a Madman and Other Stories
Mahabharata, India, (c 500 BC).
Naguib Mahfouz, Egypt, (b. 1911), Children of Gebelawi
Thomas Mann, Germany, (1875-1955), Buddenbrook; The Magic Mountain
Herman Melville, United States, (1819-1891), Moby Dick
Michel de Montaigne, France, (1533-1592), Essays.
Elsa Morante, Italy, (1918-1985), History
Toni Morrison, United States, (b. 1931), Beloved
Shikibu Murasaki, Japan, (N/A), The Tale of Genji Genji
Robert Musil, Austria, (1880-1942), The Man Without Qualities
Vladimir Nabokov, Russia/United States, (1899-1977), Lolita
Njaals Saga, Iceland, (c 1300).
George Orwell, England, (1903-1950), 1984
Ovid, Italy, (c 43 BC), Metamorphoses
Fernando Pessoa, Portugal, (1888-1935), The Book of Disquiet
Edgar Allan Poe, United States, (1809-1849), The Complete Tales
Marcel Proust, France, (1871-1922), Remembrance of Things Past
Francois Rabelais, France, (1495-1553), Gargantua and Pantagruel
Juan Rulfo, Mexico, (1918-1986), Pedro Paramo
Jalal ad-din Rumi, Afghanistan, (1207-1273), Mathnawi
Salman Rushdie, India/Britain, (b. 1947), Midnight’s Children
Sheikh Musharrif ud-din Sadi, Iran, (c 1200-1292), The Orchard
Tayeb Salih, Sudan, (b. 1929), Season of Migration to the North
Jose Saramago, Portugal, (b. 1922), Blindness
William Shakespeare, England, (1564-1616), Hamlet; King Lear; Othello
Sophocles, Greece, (496-406 BC), Oedipus the King
Stendhal, France, (1783-1842), The Red and the Black
Laurence Sterne, Ireland, (1713-1768), The Life and Opinions of Tristram Shandy
Italo Svevo, Italy, (1861-1928), Confessions of Zeno
Jonathan Swift, Ireland, (1667-1745), Gulliver’s Travels
Leo Tolstoy, Russia, (1828-1910), War and Peace; Anna Karenina; The Death of Ivan Ilyich and Other Stories
Thousand and One Nights, India/Iran/Iraq/Egypt, (700-1500).
Mark Twain, United States, (1835-1910), The Adventures of Huckleberry Finn
Valmiki, India, (c 300 BC), Ramayana
Virgil, Italy, (70-19 BC), The Aeneid
Walt Whitman, United States, (1819-1892), Leaves of Grass
Virginia Woolf, England, (1882-1941), Mrs. Dalloway; To the Lighthouse
Marguerite Yourcenar, France, (1903-1987), Memoirs of Hadrian

(η λίστα είναι από το blog του συγγραφέα Θεόδωρου Γρηγοριάδη)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Οι 100 μεγαλύτεροι συγγραφείς όλων των εποχών
60 Έλληνες συγγραφείς επιλέγους τα αγαπημένα τους βιβλία
Τα 100 σημαντικότερα βιβλία (επιστημονικής) φαντασίας

Advertisements

22 responses to “Τα 100 σημαντικότερα λογοτεχνικά έργα όλων των εποχών (βιβλία)

  1. ωραία λίστα, εγώ είμαι στα 12 διαβασμένα, έχω πολλά ακόμη 🙂 καλημέρα!

  2. Αγαπητέ Celsius33,

    Κι εγώ βρίσκομαι πίσω! Ξέρετε ο λόγος που ανήρτησα τη λίστα είναι ότι νομίζω πως πολλές φορές μας αποροφούν πολύ τα σύγχρονα πολυδιαφημισμένα αναγνώσματα που ξεχνάμε τους κλασσικούς. Αλλά οι Κλασσικοί και συγκλονιστικοί είναι και επίσης δημιουργούν μια βάση πάνω στην οποία μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα και να κρίνουμε τους σύγχρονους.

    Ένα δεύτερο σημείο που θέλω να κάνω είναι σε σχέση με τον Ντοστογιέφσκυ. Είναι φανερό από τη λίστα (αλλά φυσικά και από τις πολλαπλές εκδόσεις που βρίσκουν τα έργα του), ότι το έργο του παραμένει εξαιρετικά σύγχρονο από τη μία και τεράστιο σε μέγεθος παράλληλα. Σκεφτείτε ότι έχει 4 βιβλία από τα 100 της λίστας, μιλάμε πραγματικά για έναν γίγαντα της σκέψης: τον μεγαλύτερο λογοτέχνη όλων των εποχών; φιλικά,

  3. Συμφωνώ μαζί σου:
    Δεν πρέπει να ξεχνάμε τους κλασικούς. Αν μη τι άλλο, γιατί συμφέρουν: Κατά κανόνα τα βιβλία των κλασικών συγγραφέων είναι πιο φτηνά από τα σύγχρονα των μπεστσελεράδων και έχουν περάσει χίλια κρας τεστ, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση το καρπούζι να σου βγει μάπα.

    Για τα καθ’ ημάς:
    Ο Καζαντζάκης ισότιμος του Ομήρου και του Ευριπίδη; Και ο Καβάφης πουθενά;
    Η αντικειμενικότητα μπάζει…

  4. Αγαπητέ Φώτη,

    Καταλαβαίνω την επιλογή του Καζαντζάκη (είναι ο πιο αναγνωρισμένος σύγχρονος Έλληνας λογοτέχνης στο εξωτερικό – μην ξεχνάτε ότι έφτασε κοντά στο νόμπελ), χωρίς επίσης απαραίτητα να συμφωνώ (ιδιαίτερα στην επιλογή του έργου: «Ο Ζορμάς» δεν είναι σίγουρα το καλύτερό του έργο).

    Από εκεί και πέρα κι εγώ αν είχα να επιλέξω κάτι από τη σύγχρονη Ελληνική γραμματεία θα πήγαινα στην ποίηση, νομίζω αυτό είναι το κομμάτι που η Ελλάδα κόμισε κάτι στον κόσμο. Οτιδήποτε από Καβάφη, Ελύτη ή Σεφέρη νομίζω είναι αρκετά σημαντικό για να είχε μπει στη λίστα, φιλικά,

  5. Έξι από αυτά έχω διαβάσει μόνο. Έχω πολύυυυυ μέλλον μπροστά μου!!

  6. Σοφία, όπως όλοι μας!

  7. Εγω εχω διαβασει 51!

  8. Γιατι εσβησες το σχολιο μου? αληθεια εχω διαβασει τα 51. Απλα πιστευω οτι θα επρεπε να ειναι κανεις λιγακι επιφυλκακτικος με τετοιες λιστες. Μερικα απο τα βιβλια αποτελουν απλα «λογοτεχνικο κατεστημενο» χρονων. Ας μην ξεχναμε την σπουδαια κριτικη που εχει ασκησει ο Ναμποκωφ σε λογοτεχνες που εχουν παρει νομπελ οπως πχ ο Τομας Μαν

  9. Β. άργησα απλά να το εγκρίνω και σας πιστεύω!

  10. εγω πάλι πιστεύω ότι κάποιος πρέπει να ξεκινήσει με κλασικούς(ντοστογιεφσκι, καμί,έσσε, στο γυμνάσο-λύκειο να συνεχίσει και να περάσει από βαμβουνάκη, κοέλο. Να κάνει μια στάση στον καραγάτση, να συνεχίσει με επιστημονική φαντασία(λίγο από Τολκιν ίσως), να πειραματιστει με ενναλακτικα όπως ο Pesival Everett και ο Μπορίς Βιαν και να καταλήξει αργούτσικα στο συμπόσιο και την πολιτεία

  11. Κοελο???
    Εγω πιστευω οτι αν καποιος ξεκινησει με κλασικους θα θελησει να παραμεινει εκει!
    Αφηνεις εναν Ντοστογιεφσκυ για Βαμβουνακη??

  12. Αλλωστε το να διαβασεις τους «κλασικους»(γελοιος ορος και αδοκιμος ειναι η αληθεια αφου κλασικος ειναι ο Βολταιρος μεχρι τον Ναμποκωφ) σε μικρη ηλικια δεν σημαινει οτι τους αφηνεις πισω σου. Εγω διαβαζω μανιωδως απο τα 14(τωρα ειμαι 20). Αλλιως καταλαβα στα 16 τον Καμυ και αλλιως τωρα. Ποσες φορες πρεπει να διαβασει κανεις Σαιξπηρ!! Ακομα κ αν σε ολη σου την ζωη δεν ειχες να διαβασεις τιποτε αλλο απο τον Ληρ ποτε δεν θα καταφερνες να δυεισδυσεις ουσιαστικα στην ολοτητα που περιεχει αυτο το εργο. Ή για παραδειγμα ο Φλωμπερ. Η μουσικοτητα της γραφης του θελει πολλες αναγνωσεις για να αποκαλυφθει. Σε τετοια βιβλια ανατρεχεις συνεχως. Ειναι ο χαρτης της ιδιας της λογοτεχνιας. Αυτα που ανεφερες ειναι μοναχα σκαριφηματα

  13. Αν,

    Συμφωνώ απόλυτα! Κι εγώ έχω αδυναμία στους κλασσικούς, ακριβώς γιατί σου δίνουν την ευκαιρία να ανακαλύπτεις συνέχεια πράγματα και να μπαίνεις βαθύτερα. Πηγαίνω κάθε καλοκαίρι στην Επίδαυρο, βλέπω τις ίδιες παραστάσεις κι όμως το κείμενο είναι τόσο «πλούσιο» που κάθε φορά βγάζει κάτι διαφορετικό. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι υπάρχουν ενδιαφέροντα πράγματα σε πιο «σύγχρονα» πράγματα, σε ένα διαφορετικό επίπεδο, να τα λέμε συχνότερα, φιλικά,

  14. (πολύ διάβασμα για την ηλικία σας, εύγε!)

  15. Σε καμια περιπτωση δεν υποστηριζω οτι πρεπει κανεις να διαβαζει αποκλειστικα τους «κλασικους». Απλα ως τωρα δεν εχω διαβασει καποιο βιβλιο συγρονου συγγραφεα που να με εχει συγκινήσει λογοτενικα τοσο οσο πχ ο Ηλιθιος. Και δεν νομιζω οτι αυτο εχει να κανει με το προσωπικο μου γουστο. Απλα μου φαινεται οτι λειπει πια απο τους συγγραφεις η προσωπικοτητα, η ουσιαστικη πρωτοπορια, το υφολογικο θαρρος. Ετσι, ενα βιβλιο του Σαιξπηρ( ο Ληρ που ανεφερα) καταφερνει να ειναι πιο εκπικαιρο και πιο ανθρωπινο απο ολα τα βιβλια που εγραψαν οι συγρονοι συγγραφεις το 2010!
    Υπαρχουν πολλοι που λενε για εναν συγγραφεα «ο νεος καφκα» «ο νεος μωπασαν» και οταν διαβαζεις τα κειμενα τους ειναι απογοητευτικα. Υπαρχουν, επισης πολλοι «διανοουμενοι» που αρνουνται να διαβασουν τους κλασικους λεγοντας καθε ειδους βλακεια που ετυχε να διαβασουν. Ειχα διαβασει προσφατα ενα τετοιο κειμενο απο καποιον σοφο του διαδικτυου, στο οποιο απαξιωνε τον Τζους(αμφιβαλλω αν ειχε διαβασει ποτε)
    Οσον αφορα τον κοελο που ανεφερε ο φιλος μας, πιστευω οτι ειναι υπεριτημενος και ειλικρινα δεν καταλαβαινω γιατι πουλαει τοσο!

  16. Αν,

    Δεν νομίζω ότι λείπει κάτι από τους σύγχρονους συγγραφείς, απλά δημιουργοί του μεγέθους αυτών που αναφέρατε εμφανίζονται κάθε 100 χρόνια και βέβαια γι’ αυτό αποτελούν σημεία αναφοράς. Βέβαια η αλήθεια είναι επίσης ότι η τελευταία 20ετία σε όλες τις τέχνες ήταν απογοητευτική (τι να πούμε και για τη μουσική ή τον Κινηματογράφο άραγε) – μεγάλη συζήτηση το γιατί.

    Συμφωνώ όμως ότι δεν μπορείς να διαβάζεις λογοτεχνία χωρίς να περάσεις από τον Ντοστογιέφσκυ για παράδειγμα. Κάτι που επίσης με ενοχλεί είναι να θεωρούνται τα κείμενα του Ντοστογιέφσκυ ή οι ταινίες του Κουροσάβα «βαριές»¨, «δυσνόητες» ή «κουλτουριάρικες» γιατί απλά δεν είναι, πόσο μασημένη τροφή θέλουμε τελικά να μας ταίζουν;

  17. ασυγχωρητη η απουσια του οσκαρ ουαιλντ απ τη λιστα!

  18. παιδια πρεπι να ξερετε οτι ο ντοστογιεφσκυ ειναι το αλφαβιταρι της λογοτεχνιας,

  19. Oscar Wilde??? ελλειπης η λιστα!!!!!

  20. tin kalispera mou kai ap emena.Prosopika 8eoro kai anagnorizw ton ntostogiefski os ena kamari tis rosikis alla kai pagkosmias logotexnias poli mprosta ap tin logotexniki epoxi tou.Perasa poli wraies wres diavazontas ta ateliota erga tou me 1.200 kai pleon selides ana ergo tou.(adelfoi karamazof,daimonismenoi,hli8io,ypogio,ekglima kai timoria)

  21. καλησπερα…πως μπορω να βλεπω και τις εκδοσεις διπλα απο τα βιβλια?ευχαριστω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s