Ο Μακρυγιάννης για την επανάσταση

ad2
«Αθανάσιος Διάκος», Θεόφιλος

Εκεί οπούφκειανα τις θέσεις εις τους Μύλους ήρθε ο Ντερνύς να με ιδή. Μου λέγει:

«Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες, τι πόλεμο θα κάμετε με τον Μπραϊμη αυτού;»

– Του λέγω, είναι αδύνατες οι θέσεις κ’ εμείς, όμως είναι δυνατός ο Θεός οπού μας προστατεύει, και θα δείξωμεν την τύχη μας σ’ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι εις το πλήθος του Μπραϊμη, παρηγοριώμαστε μ’ έναν τρόπον ότι η τύχη μας έχεις τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και  δεν μπορούνε, τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν, κι όταν κάνουν αυτείνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση όπου είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη, και θα ιδούμεν την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς.

«Τρε μπιέν», λέγει κι’ αναχώρησε ο ναύαρχος.

(Στρατηγός Μακρυγιάννης, «Απομνημονεύματα»)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ο Σεφέρης μιλάει για το Μακρυγιάννη

Advertisements

9 responses to “Ο Μακρυγιάννης για την επανάσταση

  1. Καμιά φορά σκέφτομαι ότι το πιο ουσιαστικό που προσφέρουν οι εθνικές επέτειοι είναι η ανάμνηση, αναφορά, το πένθος για το χαμένο ήθος εκείνων των ανθρώπων…

  2. Φώτη,

    Πραγματικά τι να πει κανείς για μια μορφή σαν το Μακρυγιάννη; Ένας αγράμματος κυριολεκτικά άνθρωπος με απίστευτο όμως αισθητήριο, φορέας και εκφραστής μιας παράδοσης (και ήθους) αιώνων. Ως γνωστόν έμαθε γράμματα στα γεράματά του για να… αφήσει χιλιόμετρα μακριά τους «πιθηκίζοντες» τη δύση φραγκοντυμένους σύγχρονούς του με το λόγο του (αν θυμάμαι καλά ο Σεφέρης τον θεωρεί το σημαντικότερο Νεοέλληνα λογοτέχνη!).

    Μα νομίζω ότι το είπες πολύ καλά: γι’ αυτό ακριβώς είναι οι Εθνικές επέτιοι!

  3. Για το Σεφέρη και τον Μακρυγιάννη:
    http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/seferis_makrygiannis.html

    Αλήθεια, πόσο βαθιά τον έχουν θάψει τον Μακρυγιάννη;

  4. Cacofinix,

    Ευχαριστώ για την παραπομπή, σε αυτή αναφερόμουν! Σκέφτομαι να δημοσιεύσω κομμάτια της γιατί ο λόγος του Σεφέρη είναι πραγματικά ουσιαστικός, ειδικά στο 3ο κομμάτι που μιλάει για την αξία του βιβλίου του Μακρυγιάννη.

    Να μην ξέρεις γράμματα και να γράφεις ένα από τα συγκλονιστικότερα Νεοελληνικά κείμενα: εκπληκτικό έτσι; φιλικά,

  5. Ο Μακρυγιάννης έχει δεχτεί τον μεγαλύτερο πόλεμο από τους θολοκουλτουριάρηδες που λέει κι ο Χριστιανόπουλος…

  6. Cacofonix,

    Μια μορφή σαν το Μακρυγιάννη δεν θολώνει από οποιονδήποτε κουλτουριάρη ή μη. Ήμουν το περασμένο Σάββατο σε γνωστό βιβλιοπωλείο και τα απομνημονεύματά του είχαν εξαντληθεί. 150 χρόνια μετά και παραμένει επίκαιρος. Ως προς την ποιότητα και την αξία του λόγου του έχουν μιλήσει οι πιο σημαντικοί πνευματικοί μας άνθρωποι – χρειάζεται να πούμε κάτι παραπάνω;

    Θα αναρτήσω αύριο το κείμενο του Σεφέρη έτσι κι αλλιώς, ξεκαθαρίζει τα πράγματα νομίζω, φιλικά,

  7. Δεν μπορεί ένα βουνό να λερωθεί από μια μύγα…

  8. Ο Μακρυγιάννης ήταν πλούσιος όταν ξέσπασε η Επανάσταση. Μέχρι τον θάνατό του, αυτό που κυρίως επιδίωξε, ήταν να διατηρήσει ή να αυξήσει τον πλούτο του, και μάλιστα, αρκετές φορές εις βάρος του έθνους. Τον ίδιο του τον τίλο (στρατηγός) τον οφείλει στην αποζημίωσή του κατά τον εμφύλιο του 1824 για να κυνηγήσει τους Κολοκοτρώνηδες και τους λοιπούς που αντιστάθηκαν στον αγγλογαλλικό παράγοντα. Ως προς την στρατιωτική του ανδρεία, εκτός του ότι φαίνεται εύκολα, ο ίδιος -προς τιμήν του- λέει ότι ήταν δειλός και απέφευγε τα δύσκολα. Όπου όμως έβλεπε χρήματα, έτρεχε από τους πρώτους. Στο τέλος κατηγορούσε τους χρηματοδότες του, χωρίς όμως να χαρακτηρίζει τις δικές του πράξεις, παρά με κάτι μισόλογα (με το βουλευτικό ήταν το δίκιο και η πατρίδα…. δεν ήξερε κανείς τι να κάμει… ήμουν άμαθος από τέτοια).

    Η θεοποίησή του αποτελεί μια ακόμα απόδειξη της χαμηλής ενημέρωσης που υπάρχει για το -σκοτεινό έτσι κι αλλιώς- 1821, αφού ο ένας αναπαράγει τον άλλον με δυο-τρία τσιτάτα. Αρκεί να διαβάσει κάποιος όλα τα απομνημονεύματά του και να έχει μια στοιχειώδη ενημέρωση για τα γεγονότα, ώστε να δει, ότι ούτε ο Μακρυγιάννης δεν εκθειάζει τόσο τον εαυτό του. Κατά τα άλλα, τα απομνημονεύματα αποτελούν ένα αχρονολόγητο συνοθύλευμα, ένα μνημείο αντιφάσεων, αλλά δείχνουν και την έλλειψη μπέσας, του κυριότερου χαρακτηριστικού που ξεχώριζε τα παλικάρια από τα μη. Κι αυτή όμως η έλλειψη μπέσας είναι ιδιόρρυθμη, σαν να ήθελε να ήταν άλλος απ’ τον εαυτό του και μπερδεύει τους δυο χαρακτήρες μεταξύ τους. Ως προς τα πολιτικά ζητήματα, είναι τελείως ανενημέρωτος και μηρυκάζει διάφορα που άκουγε από τους φραγκοφορεμένους, ανακατεύοντάς τα με έναν Θεό, ελαστικό στην ανεντιμότητα και στην εγωπάθεια.

  9. Λάμπη (αρκετά καθυστερημένα),

    Γιατί τόση εχθρότητα για το Μακρυγιάννη; Μπορείς σε παρακαλώ να παραθέσεις τις περιπτώσεις που ο Μακρυγιάννης επεδίωξε να αυξήσει τον πλούτο του εις βάρος του έθνους (και τις αντίστοιχες πηγές); Κατά τη γνώμη μου τα απομνημονεύματα είναι ένα από τα σημαντικότερα κείμενα του νέου Ελληνισμού αλλά να σε παραπέμψω επίσης στο Σεφέρη και σε αρκετούς ακόμη που τα έχουν τοποθετήσει εξαιρετικά ψηλά. Πέρα από οτιδήποτε άλλο ο Μακρυγιάννης είναι ένα φορέας και ένα σύμβολο αυτού που ονομάζουμε Ελληνικότητα… φιλικά,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s