Μας λείπει το βινύλιο

Marlène Dietrich. 1956 à l'hotel de Paris.

Marlene Deitrich

Όχι δεν το έχω συνηθίσει και μου λείπουν τα μεγάλα εξώφυλα, ο υπέροχος ήχος, ακόμη και οι γρατζουνιές.

Η μουσική είναι αυτό που έχει σημασία, αλλά η αίσθηση του πικάπ με τη βελόνα να γρατζουνάει την επιφάνεια του δίσκου δεν συγκρίνεται με τίποτα τελικά. Δεν είναι άλλωστε τυχαίες οι επανεκδόσεις αλλά και οι πρώτες κυκλοφορίες σε αυτό το format τόσα χρόνια μετά την (θεωρητική) εξαφάνισή του. Τα βινύλια λοιπόν ομορφαίνουν τη ζωή μας, μάζεψα λοιπόν μερικές υπέροχες φωτογραφίες εκείνης της εποχής.

dusty

Dusty Springfield

Billie Holiday

audry-hepburn-digs-records-noblock

Audrey Hepburn

Everything from lpcoverlover.com a great site dedicated to LP covers

Advertisements

4 responses to “Μας λείπει το βινύλιο

  1. Υπέροχες!
    Ελπίζω να παραμείνει έστω και περιθωριακά το βινύλιο ως έργο τέχνης όπως ακριβώς ένας πίνακας ζωγραφικής…

  2. Ειναι επισης σπανιο να βρεις σημερα πικ απ να τα παιξεις αυτα. Την τελευταια φορα που πηρα πικ απ αγορασα και μερικες εξτρα βελονες.

  3. Έχω δεκάδες LP που αραχνιάζουν σε κάτι ανήλιαγα ντουλάπια στο πατρικό μου. Ναι, ο μεγάλος φάκελος αναδείκνυε το εξώφυλλο, που πολύ συχνά ήταν ολόκληρο έργο τέχνης (κι ας μην πάμε μακριά: Τα εξώφυλλα των δίσκων του Χατζιδάκι είναι καταπληκτικά). Αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεν μου λείπουν, ρε παιδιά: Κολλούσαν, ήταν ευαίσθητα στην ζέστη, ήθελαν συνεχώς σχολαστικό ξεσκόνισμα και κείνο το γρατς-γρουτς… Ακόμα και τα CD βάρος μου είναι πλέον. Προτιμώ την μουσική άυλη κι εύκολη στη μεταφορά, σε ένα USB.

    Οι φωτογραφίες, πάντως, πολύ όμορφες. Κι ακόμα πιο όμορφα τα κορίτσια! 😛

  4. Δικαιόπολις,
    Ζει μια αναγέννηση τα τελευταία χρόνια, νομίζω θα επανέλθει.

    Δέσποινα,
    Και το πικ-απ ζει μια αναγέννηση: πολλά νέα μοντέλα στην αγορά, όχι με τη μαζικότητα των άλλων μέσων, περισσότερο θα τα βρεις σε εξειδικευμένα καταστήματα ήχου – στο δε «top-end» δεν έχασε ποτέ την αίγλη του, τα πραγματικά πολύ-καλά πικ-απ παρέμειναν πάντα στην κορυφή από πλευράς απόδοσης.

    Φώτη,
    Έχεις δίκιο: ήταν ευαίσθητα και μπελαλίδικα τα lp. Εγώ πάλι δεν μπορώ το USB, συνεχίζω να μαζεύω CD, θέλω το εξώφυλλο, το φυλλαδιάκι και τα παραλειπόμενα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s