Η κωμωδία της χυδαιότητας

Λυπηθείτε μας!

Την έλειψη στοιχειώδους έμπνευσης του Ελληνικού κινηματογράφου την έχουμε αντιληφθεί εδώ και καιρό, γι’ αυτό και στην πλειοψηφία του τον αγνοούμε συστηματικά. Έχει φτάσει όμως σε ένα κομβικό σημείο, που πλέον υποτιμά τον ίδιο του το θεατή, όπως επισημαίνει ο Παναγιώτης Παναγόπουλος στην «Καθημερινή».

Η «κωμωδία» της χυδαιότητας

Ο συνδυασμός σεξ και τηλεοπτικών σταρ φέρνει εισιτήρια και εύκολο κέρδος στους Ελληνες κινηματογραφιστές

Του Παναγιωτη Παναγοπουλου

Ενα από τα δημοφιλέστερα κινηματογραφικά είδη και με μεγάλη παράδοση στο «παλιό» ελληνικό σινεμά, η κωμωδία, εξακολουθεί να αποτελεί κράχτη για το κοινό και να γεμίζει τις αίθουσες, ακόμη και με τα ευτελέστερα δείγματα του είδους που κυριαρχούν στη σύγχρονη παραγωγή. Διότι η κωμωδία αντιμετωπίζεται ως μηχανή παραγωγής εισιτηρίων και εύκολου κέρδους από την πλειοψηφία των Ελλήνων κινηματογραφιστών.

Η προτίμηση του κοινού για την ελληνική ταινία εμπορικών προδιαγραφών, δηλαδή κυρίως την κωμωδία, έχει πολλαπλασιάσει τις παραγωγές τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, οι παραγωγές αυτές είναι συγκεκριμένων προδιαγραφών, με πολύ συγκεκριμένο στόχο και ακόμη πιο στενή προσέγγιση του είδους.

Το σεξ και το τσίγκλισμα του θεατή με εξωσυζυγικές περιπέτειες, «παρεκκλίσεις» και βαθιά ντεκολτέ είναι η βασική συνταγή για το γράψιμο του σεναρίου μιας σύγχρονης ελληνικής κωμωδίας. Η μόνιμη δικαιολογία για την παραγωγή αυτών των ταινιών είναι ότι «κάνουν εισιτήρια, άρα τις θέλει το κοινό». Με την επιθυμία του, όμως, να δει ελληνική ταινία, το κοινό πηγαίνει να δει ό, τι του προσφέρεται, χωρίς απαραίτητα να σημαίνει ότι αυτές οι ταινίες αντιπροσωπεύουν και το γούστο του.

Είναι μια κατάσταση αντίστοιχη με τις εξαιρετικά αμφιλεγόμενες μετρήσεις τηλεθέασης, όπου τις πρώτες θέσεις καταλαμβάνουν αμφίβολης αισθητικής σειρές, απλώς επειδή οι διευθύνσεις προγράμματος των καναλιών θεωρούν ότι «αυτό θέλει το κοινό», τις τοποθετούν στο prime time και αναγκαστικά έρχονται στις πρώτες θέσεις. Και ο κύκλος επαναλαμβάνεται…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στην Καθημερινή…

 

Advertisements

11 responses to “Η κωμωδία της χυδαιότητας

  1. Συμφωνώ απόλυτα με τη συγκεκριμένη άποψη και χαίρομαι που επιτέλους γίνεται μια ρεαλιστική προσέγγιση του θέματος ΄΄ελληνικός κινηματογράφος΄΄…Εγώ μεγάλωσα με το σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο,ξενύχτησα με τις ταινίες του Νικολαϊδη,του Παναγιωτόπουλου και χωρίς να τις βάζω σε βάθρο(υπήρξαν τότε και κάποια τερατάκια-ταινίες),νιώθω νάναπολώ εκείν την περίοδο,γιατί υπήρχε μια ΄΄καλλιτεχνική εντιμότητα΄΄-τουλάχιστον αυτό εισέπρατα εγώ…

  2. Να δούμε όμως πότε 8α ξεμπροστιάσει καποιος και τις λεγόμενες «ποιοτικές» ελληνικές ταινίες (Νύφες, Ελ Γκρέκο, Πολίτικη κουζίνα κτλ)
    Γιατί η «καλλιτεχνική εντιμότητα» δυστυχώς δεν φτάνει….

  3. Αναφερόμουν στη δεκαετία του ΄8Ο ,΄΄Μετέωρο και Σκιά΄΄,΄΄Τα παιδιά του Κρόνου΄΄,Υπόθεση Πολκ στον αέρα΄΄, ΄΄Βαριετέ΄΄,΄΄Ταξίδι στα Κύθηρα΄΄…….Οι ταινίες αυτής της δεκαετίας,είχαν φυσικά πολλούς πολέμιους-συγκεκριμένα ,τους κατηγορούσαν πως η λογική τους ήταν:Γύρω-γύρω όλοι(δηλαδή,ένας κινηματογράφος που κινείται γύρω από τον άξονά του) και πως είναι διάφοροι επηρμένοι που τρώνε τα λεφτά του λαού…Ομως παρακολουθώντας εκείνες τις ταινίες ,λίγο αργότερα,συγκεκριμένα στις αρχές του ΄9Ο(ο ΑΝΤ1 είχε το ΄92-΄93 μεταμεσονύχτιες προβολές αυτών των ταινιών και ήταν η παρέα μου εν μέσω διαβάσματος για τις πανελλαδικές εξετάσεις),ένιωθα ότι υπήρχαν απόψεις ,ότι υπήρχε ένα κάποιο όραμα,μια ρομαντική διάθεση(και πολλές αποτυχίες βέβαια,αλλά αυτό είναι άλλο-εγώ μιλάω για τα κίνητρα),ενώ τώρα,ένα είναι τι κίνητρο:o kόσμος στις αίθουσες…Ταινίες κάκιστης αισθητικής που με σαχλαμαρίτσες,πόζες,στενομυαλιά,θέλουν εύκολο κέρδος…Πάντως ο χαρακτηρισμός του Α. προς τις συγκεκριμένες ταινίες ,βλέπε : Ελ Γκρέκο(τι φτώχεια παναγία μου),Νύφες κλπ,με βρίσκει σύμφωνη…

  4. Συμφωνούμε…. Δεν ανεφερα τυχαία αυτες τις τρεις ταινίες. Εγώ πάντως στις Νύφες δεν άντεξα πάνω από εικοσάλεπτο, ευτυχώς που ήταν DVD και δεν έκλαιγα τα λεφτά μου…

  5. Αγαπητοί φίλοι,

    Θα συμφωνήσω κι εγώ μαζί σας φυσικά, τα τελευταία χρόνια ο Ελληνικός Κινηματογράφος έχει πιάσει πραγματικά πάτο. Δεν είμαι οπαδός του νέου Ελληνικού Κινηματογράφου όπως έχουμε συνηθίσει να τον λέμε (αναφέρομαι από την Ευδοκία και δώθε), νομίζω ότι οι κορυφαίες στιγμές του Κινηματογράφου μας ήταν τη δεκαετία του ’50-’60 με τις ταινίες των Τζαβέλα και Κακογιάννη. Παρόλα αυτά και ο νέος Ελληνικός κινηματογράφος είχε τις στιγμές του (όπως λέει η Ελένη υπήρχε όραμα και ρομαντική διάθεση τουλάχιστον) και σίγουρα από εκεί βγήκε ένας Αγγελόπουλος και αργότερα ένας Αβδελιώτης…

    Σήμερα ζούμε το απόλυτο τίποτα με ταινίες που δεν βλέπονται από καμία απολύτως άποψη. Είναι πραγματικά απογοητευτικό, ιδιαίτερα μετά τα χρήματα που έχουν πέσει (και συνεχίζουν να πέφτουν) από το υπουργείο. Λίγη έμπνευση ρε παιδιά!

  6. Belbo, πολύ σωστά αναφέρεις τον Τζαβέλα και τον Κακογιάννη,κρίμα που δε βλέπου με τόσο συχνά στην τηλεόραση δουλειές τους,όσο για τους σημερινούς,υπάρχει νέο αίμα με πολύ ταλέντο,αλλά οι ταινίες τους δε διαφημίζονται,δεν ακούγονται πουθενά…Πριν τρία χρόνια περίπου,αναφέρονταν φίλοι του χώρου (σεναριογράφοι συγκεκριμένα),για τη δεύτερη ταινία της Δώρας Μπασκλαβάνου με πολύ εγκωμιαστικα λόγια(δυστυχώς δε θυμάμαι τίτλο),η οποία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης κι εδώ ,στην Αθήνα ,προβλήθηκε 1-2 εβδομάδες και μετά χάθηκε στη λήθη…

  7. My dear belbo

    …δεν μας έφταναν τα επιπέδου γαλοπούλας ελληνικά σίριαλ με τους απίθανους »ηθοποιούς» τώρα τους μαζεύουν όλους μαζί και σε »ταινίες». Γιατί μόνο Καρδίτσα? Ξέχασες την »Νήσο»?

  8. Μακάρι το πρόβλημα να εστιαζόταν μόνο στο σινεμά. Το βλέπουμε όμως σε όλες τις τέχνες και σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας.
    Τα ίδια χάλια και στην λογοτεχνία, το δοκίμιο, την επιστήμη, το τραγούδι, το θέατρο και πάει λέγοντας. Απ’ όπου κι αν την πιάσεις, η ελληνική κοινωνία βρωμάει σαπίλα.

    Συμφωνώ με τον Α.:
    Να τα λέει κάποιος για αυτές τις ταινίες, είναι σπάνιο, αλλά είναι κι εύκολο. Το θέμα είναι να τα βάλει κάποιος με τα ιερά τοτέμ που μας καταδυναστεύουν 50-60 χρόνια τώρα. Μόνο έτσι ίσως αναταραχτούν τα νερά του έλους.

  9. Το Ελληνικό Box office έρχεται να επιβεβαιώσει ότι ο κόσμος δυστυχώς ανταποκρίνεται σ’ αυτές τις σούπες:

    ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΟΧ OFFICE 21-24/1
    ΤΑΙΝΙΑ
    ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ / ΑΙΘΟΥΣΕΣ*/ ΣΥΝΟΛΟ*

    SHERLOCK HOLMES
    37.405/ 37/ 112.585

    AVATAR 31.630 /15/ 437.750

    I LOVE KARDITSA
    27.735/ 23/ 65.970

    ΝΗΣΟΣ
    18.365/ 31/ 276.100

    ΓΕΡΟΛΥΚΟΙ
    10.010/ 22/ 10.010

    Ο ΕΚΛΕΚΤΟΣ
    5.605/ 10/ 22.240

    προφανώς έχουμε να δούμε πολλά ακόμη…

  10. Η ελληνική τέχνη απλά αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα της κάθε εποχής. Το είδα κι εγώ το συγκεκριμένο εργάκι (θα κάνω σχετικό ποστ) και το θεώρησα μια αστεία σαχλαμάρα. Δεν έκλαψα τα λεφτά μου, αλλά δεν θα έλεγα ότι ξετρελλάθηκα κιόλας. Άκουσα όμως ανθρώπους να το σχολιάζουν με πολύ ενθουσιασμό και να το προτείνουν στους φίλους τους. Εφόσον λοιπόν το ελληνικό κοινό ευχαριστιέται με ανάλαφρες και χυδαίες σαχλαμάρες, γιατί περιμένουμε τους Ελληνες κινηματογραφιστές να παράγουν κάτι διαφορετικό;

  11. Σοφία,

    Δεν είμαι σίγουρος ποιο από τα δύο παράγει το άλλο. Αν το μόνο που έχει να επιλέξει το κοινό είναι ταινίες σαν τις παραπάνω, στην πράξη δεν έχει επιλογή, φιλικά,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s