Κριτική και εντυπώσεις: ορχήστρα Concertgebouw Άμστερνταμ και Ορχήστρα των Χρωμάτων στο Ηρώδειο

37582-253-1(1).jpg

Από τον Δικαιόπολι

Δύο εξαιρετικές συναυλίες είχαμε την χαρά να παρακολουθήσουμε τις τελευταίες ημέρες στο Ηρώδειο:

Η πρώτη (30/6) ήταν η συναυλία της Βασιλικής Ορχήστρας Concertgebouw του Άμστερνταμ υπό την διεύθυνση του μαέστρου Daniele Gatti, μουσικού διευθυντή της Εθνικής Ορχήστρας της Γαλλίας και αρχιμουσικού της Όπερας της Ζυρίχης με έργα Μάλερ και Βάγκνερ. Συγκεκριμμένα παρουσίασε στο πρώτο μέρος την Συμφωνία αρ. 5 σε ντο δίεση ελάσσονα του Γκούσταβ Μάλερ, και στο δεύτερο το Ειδύλλιο του Ζήγκφρηντ του Βάγκνερ.

Το πρώτο έργο, το οποίο κινείται με απαράμιλλη δεξιοτεχνία από το βαθύ έρεβος και το αξεδιάλυτο σκότος στην εκθαμβωτική λάμψη και το απέραντο φώς αποτελεί μία από τις κορυφαίες συνθέσεις στην ανθολογία της συμφωνικής μουσικής. Είναι μάλιστα άρρηκτα συνδεδεμένο με την κλασσική ταινία του Λουκίνο Βισκόντι Θάνατος στην Βενετία (1971) καθώς το Adagietto επανέρχεται συνεχώς και υπογραμμίζει την αδιέξοδη ερωτική επιθυμία.

Το δεύτερο έργο είναι ένα συμφωνικό δώρο του συνθέτη στην σύζυγό του Κόζιμα Λίστ για την γέννηση του μονάκριβου του γιου Ζήγκφρηντ τα Χριστούγεννα του 1870 και απεικονίζει με την μέγιστη ακρίβεια σε όλες του τις διαστάσεις το βαγκνερικό σύμπαν.

Άψογη εκτέλεση με ακρίβεια και ευαισθησία αντάξια της ιστορίας της σπουδαίας αυτής ορχήστρας. Δικαίως το πολυπληθές ακροατήριο αποθέωσε με ένα θερμότατο και διαρκές χειροκρότημα τον μαέστρο και τους μουσικούς.

Η δεύτερη (4/7) ήταν η συναυλία της Ορχήστρας των Χρωμάτων, η οποία ήδη συμπλήρωσε είκοσι χρόνια συνεχούς και δημιουργικής παρουσίας διατηρώντας πάντα ένα υψηλό επίπεδο που αποτυπώνει τα οράματα του ιδρυτή της Μάνου Χατζηδάκι. Ακολουθώντας την πάγια τακτική να επιλέγει άγνωστα ως επί το πλείστον έργα στο ευρύ κοινό παρουσίασε υπό την διεύθυνση του Μίλτου Λογιάδη ένα πρόγραμμα με τέσσερα έργα εκπροσώπων του μοντερνισμού. Αναλυτικά παρουσίασε στο πρώτο μέρος τις Μελωδίες (1971) του Gyorgy Ligeti το Κονσέρτο για βιολί και ορχήστρα του Alban Berg και στο δεύτερο την Συμφωνία αρ. 1 του Hans Werner Henze στην αναθεωρημένη της εκδοχή για ορχήστρα δωματίου του 1961 και Βενετσιάνικα παιγνίδια (1961) του Witold Lutostawski.

Το πρώτο έργο του Αυστριακού συνθέτη (Ουγγρικής καταγωγής) Gryorgi Ligeti, γνωστού από τις ταινίες του Stanley Kubrick, διαπραγματεύεται το κυρίαρχο θέμα της μελωδίας, το δεύτερο του επίσης Αυστριακού Alban Berg, μαθητή του Σαινμπεργκ είναι μία σύνθεση με λυρικές εξάρσεις και υψηλές τεχνικές απαιτήσεις. Η Συμφωνία του πολυγραφότατου Γερμανού συνθέτη Hans Werner Henze απηχεί την πολυπραγμοσύνη και τις στυλιστικές του επιλογές και οι δημιουργίες του κορυφαίου Πολωνού συνθέτη του 20ου Witold Lutostawski πειραματίζονται με τις νέες μορφές.

Έργα αναμφίβολα δύσκολα, τα οποία κινούνται μεταξύ ατονικότητας και τονικότητας αλλά άκρως ενδιαφέροντα. Δυστυχώς η ανταπόκριση του κοινού δεν ήταν η ενδεδειγμένη – ίσως ανέμενε ένα διαφορετικό πρόγραμμα (;) – καθώς από το μέσο κιόλας του πρώτου μέρους άρχισε να αποχωρεί… Μάλιστα στο δεύτερο μέρος η ορχήστρα έπαιξε σχεδόν σε άδειες κερκίδες!

Advertisements

One response to “Κριτική και εντυπώσεις: ορχήστρα Concertgebouw Άμστερνταμ και Ορχήστρα των Χρωμάτων στο Ηρώδειο

  1. Παράθεμα: Πρόγραμμα Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2010 « Belbo

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s