Η χαρμολύπη της Μεγάλης Παρασκευής

(Στάθης από την Ελευθεροτυπία)

όσο μεγαλώνεις λιγοστεύεις· κι έτσι άλλες χρονιές σε συνεπαίρνει η χαρμολύπη της Μεγάλης Παρασκευής, ψάχνεις ξωκλήσια με μέλισσες και στιγμές σε ύφος βιβλικό, στο ύφος δηλαδή μιας απειλής που σου υπόσχεται ότι θα της ξεφύγεις

κι άλλες χρονιές, με λιγότερο προσκοπική διάθεση μένεις να αναζητάς τα κορίτσια του επιταφίου με τις λευκές κάλτσες ώς το γόνατο· τις ψαλμωδίες που πάντα τελειώνουν πριν τις χορτάσεις

και το λυγμικό σου ρίγος καθώς σε διαπερνούν οι άγγελοι.

Κι άλλοτε, άλλες χρονιές, είναι η Μεγάλη Παρασκευή η ακινησία των στρατιωτών που έπεσαν όπου γης, ή η οργή τους, όπως σ’ εκείνο το όνειρο του Κουροσάβα, που απορείοντα τα φαντάσματά τους ζητάνε απ’ τον επιζώντα λοχαγό τους, να τους εξηγήσει, γιατί έπεσαν; γιατί δεν μπορούν να γυρίσουν σπίτι;…

Πάλι καλά που οι στρατιώτες υπακούουν στις διαταγές ακόμα κι ως φαντάσματα. Μεταβολή εν’ δυο χραπ χροπ, εν’ δυο χραπ χροπ, μαρς πίσω στους τάφους σας, χραπ χροπ εν’ δυο χραπ χροπ…

Τα μικρά αγόρια γεννιούνται για γόρδιους δεσμούς και δούρειους ίππους. Η σφαγή του Νυμφίου τα μεγαλώνει απότομα, τα ενημερώνει για τον χρόνο

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s