Κριτική: Μήδεια του Ευρυπίδη στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία Αντύπα (Μουτούση, Λούλης)

antonis_antypas_paroysiaso_mideia_os_pligomeni_syzygo_1742244_b.jpg

Από το Δικαιόπολι

Η «Μήδεια» είναι μία αρχετυπική μορφή στο έργο του Ευριπίδη. Είναι ένας χαρακτήρας πολυσύνθετος και πολύμορφος που δεν υπόκειται σε κοινά μέτρα και δημιουργεί τεράστια ερωτήματα και απορίες. Είναι άραγε μία θεά από τα βάθη της Ασίας, η οποία εξέπεσε σε μακρινή γη; ή μία ξένη σε μία άγνωστη χώρα; ή απλώς μία προδομένη γυναίκα, που καταδυναστεύεται από το ερωτικό της πάθος; μήπως τελικά πρόκειται μόνο για μία μάγισσα με υπερφυσικές ικανότητες; Και γιατί είναι η μοναδική ηρωίδα, η οποία τελικώς δεν τιμωρείται αλλά αντιθέτως αποχωρεί με το άρμα του προγόνου της θεού Ήλιου για την Αθήνα; Και πως αποχωρεί; Συντετριμμένη από το αποτρόπαιο έγκλημα, το οποίο διέπραξε μέσα στο άλογο πάθος της ή θριαμβεύτρια καθώς εξόντωσε όλους όσους την πρόδωσαν και την πλήγωσαν;

Πρόκειται βεβαίως για ερωτήματα, τα οποία δεν επιδέχονται οριστικές και τελεσίδικες απαντήσεις. ερωτήματα, τα οποία μόνο κορυφαίοι συγγραφείς μπορούν να διατυπώσουν και κυρίως να δικαιώσουν δραματουργικά. Αλλά δεν είναι απλώς το πάθος της ηρωίδας. Σε μία προσεκτική ανάγνωση εύκολα διακρίνουμε την σύγκρουση του αρχαίου Ελληνικού κόσμου, του ήθους και του πολιτισμού του με τον κόσμο των «βαρβάρων», την αδυναμία της προσαρμογής του άλλου σε ένα νέο κοινωνικό γίγνεσθαι, την άρνηση υποταγής του ενστίκτου στον ορθό λόγο. Αναμφισβήτητα η τραγωδία αυτή του Ευριπίδη συγκαταλέγεται στον κανόνα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και η ερμηνεία της αποτελεί την μέγιστη πρόκληση για τους ανθρώπους του θεάτρου.

Η παράσταση, που παρακολουθήσαμε στην Επίδαυρο παρά τις διακηρυγμένες καλές προθέσεις των συντελεστών της, την λιτότητα και την αφαίρεση δεν μετέφερε τον ποιητικό λόγο και δεν ανέδειξε τα υψηλά νοήματα του μεγάλου τραγικού. Έκδηλη έλλειψη ρυθμού (εμφανέστατη κυρίως στην παρουσία του Χορού) και συνεκτικότητας, άνιση διανομή που άγγιζε τα όρια της ανεπάρκειας (μόνο η πρωταγωνίστρια Α. Μουτούση ανταποκρίθηκε σε γενικές γραμμές στον ρόλο της Μήδειας αξιοποιώντας την εμπειρία της στην αρχαία τραγωδία, οι υπόλοιποι κάτω του μετρίου με πιθανή εξαίρεση τον Χ. Λούλη σε κάποιες στιγμές κυρίως στο τέλος) ενώ και η σκηνοθεσία του Αντώνη Αντύπα συμβατική. Η παράσταση εστίασε σχεδόν αποκλειστικά στο ερωτικό πάθος της κεντρικής ηρωίδας και μάλλον υποτίμησε τις άλλες παραμέτρους του έργου. Το πλήθος του κόσμου, το οποίο συνέρρευσε και τις δύο ημέρες στο αρχαίο θέατρο είδε μία παράσταση έντιμη και ευπρεπή, χωρίς τις υπερβολές ενός ξεπερασμένου κλασσικισμού αφ’ ενός ή τους αμφιβόλου αξίας νεωτερισμούς αφ’ ετέρου αλλά και δεν διέκρινε ιδιαίτερη δημιουργική έμπνευση και ένταση, δηλαδή τα στοιχεία εκείνα, τα οποία θα μας αφήσουν όμορφες και ανεξίτηλες εντυπώσεις.

Advertisements

2 responses to “Κριτική: Μήδεια του Ευρυπίδη στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία Αντύπα (Μουτούση, Λούλης)

  1. Φαίνεται ότι η έλλειψη συνεκτικότητας και η άνιση διανομή χαρακτηρίζει τις παραστάσεις κλασσικών συγγραφέων φέτος. Για να δούμε τη συνέχεια…

  2. Παράθεμα: Πρόγραμμα Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2011 | Belbo

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s