Βόλτα στα δισκάδικα του Manchester

Εντάξει το παραδέχομαι: μεγάλωσα με τη μουσική του Manchester. Τα θρυλικά συγκροτήματα της δεκαετίας του 80 & του 90 που ξεπήδησαν από τη μάλλον βιομηχανική αυτή πόλη της Αγγλίας είχαν και συνεχίζουν να έχουν μια ξεχωριστή θέση στη δισκοθήκη μου. Τι να πρωτοθυμιθεί κανείς: την μελωδικότητα των Smiths; τη σκοτεινή μελαγχολία των Joy Division; ή μήπως τις ρυθμικές αναζητήσεις των Stone Roses, Charlatans & Inspiral Carpets;

Χάρηκα λοιπόν όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να επισκεφτώ την πόλη πριν από μερικές ημέρες. Και δεν έχασα την ευκαιρία να κάνω μια βόλτα στα δισκάδικα.

Τα καλύτερα είναι στην Oldham street στο κέντρο. Τυπικός Αγγλικός δρόμος, αρκετός νεαρόκοσμος και δύο σημαντικά μαγαζιά για δίσκους:

Piccadilly Records

Με ιστορία πάνω από 30 χρόνια το Piccadilly είναι ίσως το γνωστότερο δισκάδικο του Μάντσεστερ. Βιομηχανικό design, μουσική δυνατά και εξαιρετική συλλογή από νέες κυκλοφορίες (σχεδόν αποκλειστικά indie και στην πλειοψηφία βινύλια).

Το μαγαζί έχει άποψη και προτείνει ανεπιφύλακτα τους δίσκους εκείνους που θεωρεί σημαντικούς. Τυπώνει λίστες με τις καλύτερες κυκλοφορίες, αλλά πιο σημαντικό στο εξώφυλλο κάθε δίσκου υπάρχει μια λεπτομερής κριτική (μου φάνηκε εξαιρετική) για τη μουσική, επιδράσεις, κτλ. Μια αίσθηση αυτού μπορείτε να πάρετε και από το website του καταστήματος.

Vinyl Exchange

Το Vinyl Exchange είναι σχεδόν απέναντι από το Piccadilly Records. Δεύτερο χέρι CD, DVD και βεβαίως βινύλια. Κι εδώ έμφαση στο Indie και στη σκηνή του Manchester με πολλά δισκάκια από τα κλασσικά συγκροτήματα της πόλης. Τα παιδιά που δουλεύουν στο μαγαζί καταπληκτικά. Και τα βινύλια σε εξαιρετική κατάσταση: χωρίς γρατζουνιές, σχεδόν σαν καινούργια. Να προσθέσω ότι στο μαγαζί συχνάζουν διάφοροι επώνυμοι (τελευταία εθεάθη και ο Tim Burgess των Charlatans).

Για μετά μια βόλτα από το Dry Bar στον ίδιο δρόμο δεν είναι κακή ιδέα.

Με τι γύρισα λοιπόν πίσω στη βαλίτσα μου: Vaccines (φοβερός ο νέος δίσκος), Toy, XX (απογοήτευση) & The pain of being pure at heart από καινούργια. Στα παλιότερα κινήθηκα σε πολύ κλασσικές οδούς: 12» Charlatans, Morrissey, Fall & Certain Ratio.

Belbo

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s